نقطه قوت اوسمار به نقطه ضعف تبدیل شد

شکست مقابل ملوان یک بار دیگر یکی از مشکلات جدی پرسپولیس در فصل جاری را عیان کرد؛ تیمی که خیلی زود غافلگیر شد، گل خورد و با وجود تلاش فراوان تا پایان مسابقه، هرچه زد به در بسته خورد تا سومین شکستش در نیم‌فصل دوم ثبت شود. این بازی فقط یک باخت ساده نبود، بلکه ادامه روندی است که در طول فصل بارها تکرار شده و حالا به یک نقطه ضعف بزرگ برای سرخ‌پوشان تبدیل شده است.

پرسپولیس در این فصل ۷ بار برابر حریفان عقب افتاده، اما در هیچ‌کدام از این مسابقات نتوانسته نتیجه را به برد تبدیل کند. این آمار برای تیمی که سال‌های اخیر با روحیه بازگشت و کامبک‌هایش شناخته می‌شد، عجیب و نگران‌کننده است. زمانی نه‌چندان دور، یکی از مهم‌ترین دلایل قهرمانی پرسپولیس در لیگ بیست‌وسوم، توانایی این تیم در بازگشت به بازی‌ها بود؛ از جمله دیدارهای حساس برابر فولاد و استقلال خوزستان که سرخ‌ها با وجود دریافت گل اول، ورق را برگرداندند و نهایتاً با سه امتیاز زمین را ترک کردند.

اما پرسپولیس این فصل انگار با مفهوم «کامبک» بیگانه شده است. وقتی این تیم عقب می‌افتد، علاوه بر فشار روانی، در خلق موقعیت‌های باکیفیت هم دچار مشکل می‌شود و بازی‌اش قابل پیش‌بینی‌تر از حد انتظار است. نبود همان انرژی و جسارت همیشگی باعث شده حریفان با خیال راحت‌تری از گل زده خود دفاع کنند.

اگر اوسمار به دنبال تکرار قهرمانی با پرسپولیس است، باید پیش از هر چیز روحیه جنگندگی و شخصیت برنده را دوباره در تیمش زنده کند. قهرمانی فقط با بازی‌های زیبا به دست نمی‌آید؛ تیم‌های مدعی باید بلد باشند از دل مسابقات سخت و نتایج نامطلوب برگردند. تا زمانی که پرسپولیس این ویژگی را بازسازی نکند، هر گل خورده می‌تواند به یک بحران حل‌نشدنی تبدیل شود.