ترامپ در سیاهچاله اپستین

براساس اسناد جدید ترامپ در سال ۲۰۱۹ طی تحقیقات وزارت دادگستری آمریکا حول‎‌محور اتهامات اپستین به مایکل رایتر، رئیس پلیس پیشین پالم‌بیچ گفته بود: «خدا را شکر که جلو او را می‌گیرید! همه می‌دانند که اواین کارها را می‌‌کرده است.» در راستای همین روند مطابق سندی دیگر مربوط به تحقیقات اف‎بی‎آی، مایکل رایتر خاطر نشان کرده که جولای سال ۲۰۰۶ به‌واسطه یک تماس تلفنی، ترامپ ضمن اخراج اپستین از باشگاه عمارت مارالاگو افزوده بود: «مردم نیویورک می‌دانستند که او آدمی چندش‌آور است.» رئیس‎ پلیس شهرستان پام‎بیچ نیز درانتها تصریح کردکه دونالد ترامپ چهل‎‌وهفتمین رئیس‌‎جمهور آمریکا، گیلین مکسول، معشوقه و همکار جرائم اپستین را فردی شیطانی دانسته که باید روی او تمرکز شود. این طفره‎رفتن ترامپ درحالی مطرح شده که به‌‎نقل از نیویورک تایمز ۳۸ هزار بار نام رئیس‎‌جمهور آمریکا در اسناد اپستین ثبت شده است.

درخواست دستمزد هنگفت
اسناد جدید مرتبط با پرونده اپستین بدون تفسیر توسط افراد دخیل در این جنایت سیاه قابلیت شفاف‎سازی ندارد‌؛ بنابراین نگاه‎ حامیان و مخالفان رئیس‎جمهور آمریکا به گیلین مکسول، رفیقه اپستین دوخته شده تا شاید بتواند اتهامات وارد شده به مستاجر کاخ سفید را از بین ببرد اما این چهره جنجالی اکنون در زندان فدرال ایالت تگزاس درحال تحمل ۲۰ سال حبس‎ خود به‎دلیل نقش پررنگ در قاچاق دختر‌بچه‌های کم سن‌و‌سال به جزیره مخوف «لیتل سنت‌جیمز» است. 
مکسول برای شهادت به‎نفع سکاندار کاخ‎‌سفید خطاب به قانون‌گذاران کنگره آمریکا پیشنهاد یک زدوبند و یک معامله کثیف را  به دونالد ترامپ داده است. او گفته در صورت عفو توسط دولت فدرال حاضر است شهادت دهد  که ترامپ و همچنین بیل کلینتون (چهل‎ودومین رئیس‎جمهور ایالات‎متحده از حزب دموکرات) هیچ‎گونه ارتباطی با پرونده‌های قاچاق کودکان اپستین ندارند. عفو ریاست‌جمهوری که ریشه در بند ۲ ماده ۲ قانون اساسی ایالات متحده دارد، به رؤسای‌جمهوری اجازه می‌دهد برای جرائم فدرال، به‌جز موارد استیضاح، حکم عفو صادر کنند. 
با وجود این، قانون‌گذاران از هردو حزب اصلی آمریکا پیشنهاد وکیل مکسول را منتفی دانسته و تصریح کردند که هیچ عفوی وجود نخواهد داشت. درواقع، دیوید اسکار مارکوس، وکیل معشوقه در بند اپستین، حکم دادگاه فدرال علیه مکسول را ناحق دانسته و خواهان کسب امتیاز در درون بازی سیاسی اخیر واشنگتن به‎سود موکل خویش است اما بعید به نظر می‌رسد باتوجه به مخالفت بدنه حزب جمهوریخواه، ترامپ به‌سمت عفو مکسول حرکت کند.  به بیان دیگر او قادر به نجات خود و معشوقه اپستین نخواهد بود.

رسوایی در سطح جهانی
پرونده اپستین محدود به چهره‌های برجسته سیاسی، اقتصادی و فرهنگی ایالات‎متحده باقی نمانده است. در جدیدترین مورد، سلطان احمد بن‌سلیم، رئیس هیات‌مدیره شرکت بین‌المللی بنادر دبی، به‌واسطه درج نامش برای بیش از ۹۴۰۰ بار در پرونده‌های اپستین برکنار شد. به‎نقل از وبگاه عرب ۴۸، بن‌سلیم و اپستین از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ با هم مکاتبات منظمی درباره مسائل شخصی، جلسات، معرفی‌ها و فرصت‌های کاری داشتند و نامه‌ها میان آنها نشان می‌دهد که بن‌سلیم بارها با اپستین در آمریکا و در جزیره بدنام شخصی‌اش دیدار داشته است. 
در راستای همین روند، ایهود باراک، نخست وزیر سابق رژیم‌صهیونیستی در گفت‎‏وگو با کانال ۱۲ با فرار روبه‎جلو از ارتباط دیرینه‎اش با اپستین اظهار تاسف کرد و افزود که هیچ‎کس از نخبگان سیاسی، اقتصادی و آکادمیک آمریکا از ابعاد جنایات دوست قدیمی‎اش خبر نداشته است. این چهره برجسته حزب موسوم به دموکراتیک اسرائیل، شیمون پرز، رئیس‎جمهور پیشین تل‎آویو را واسطه آشنایی‎ وی با اپستین در سال ۲۰۰۳ معرفی کرد. 
از افراد دیگر که ارتباط جدی با تاجر جنسی آمریکایی داشتند به پیتر مندلسون، سفیر انگلستان در واشنگتن اشاره کرد. این چهره بدنام در سپهر سیاسی انگلیس با لقب شاهزاده تاریکی به‎ دردسری جدی برای دولت کی‎یر استارمر تبدیل شده و به‎گزارش فایننشال تایمز، رابطه مندلسون با اپستین از سال‌ها پیش از محکومیت رسمی‌اش در سال ۲۰۰۸ آغاز شده و نکته مهم‌تر آن است که این رابطه حتی پس از محکومیت وی نیز ادامه یافته است. باتوجه به دوستی انکار‌ناپذیر مندلسون با اپستین، دولت کارگری لندن تحت فشار افکار عمومی وی را از سمت سفارت برکنار کرد ولیکن هزینه سیاسی شاهزاده تاریکی همچنان بر ساکن داونینگ‌استریت سنگینی می‎کند. 

فروپاشی اعتماد عمومی
فارغ‎از بازی‌های سیاسی، ابعاد اجتماعی رسوایی پرونده اپستین، افکار عمومی آمریکایی را به التهاب کشانده است. درواقع، اعتماد عمومی به نهادهای اصلی جامعه آمریکایی به‌شدت کاهش یافت. افشای روابط گسترده اپستین با سیاستمداران، مدیران مالی، دانشگاهیان و چهره‌های رسانه‌ای نشان داد که سیستم قضایی و اجرایی اغلب در برابر افراد ثروتمند و بانفوذ دو استاندارد اعمال می‌کند. این امر باعث شد سطح اعتماد به دولت، دادگستری و نهادهای مالی به پایین‌ترین حد تاریخی برسد و بسیاری از آمریکایی‌ها باور کنند که عدالت واقعی تنها برای طبقه پایین و متوسط وجود دارد. به‎عبارت دیگر، پرونده اپستین به عاملی برای تشدید پوپولیسم و بی‌اعتمادی فراگیر به ساختار قدرت تبدیل شد. 
اپستین نمادی از این واقعیت شد که سوءاستفاده جنسی اغلب با شبکه‌های نفوذ و سکوت نهادها همراه است. در همین راستا نظرسنجی جدید از سوی خبرگزاری یاهو و یوگاو از ۱۷۰۴ بزرگسال آمریکایی و در بازه زمانی نهم تا دوازدهم فوریه مشخص کرد که فقط ۳۸ درصد از عملکرد دونالد ترامپ به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا همچنان با وجود رسوایی‌های اخلاقی و معضلات اقتصادی رضایت دارند، درحالی‌که این میزان در ماه گذشته میلادی ۴۰ درصد بود.  در سطح فرهنگی و سیاسی، پرونده اپستین به اجماع نادر بدبینانه میان آمریکایی‌ها از طیف‌های مختلف منجر شد‌؛ جایی که چپ‌و‌راست هر دو نخبگان را به سوءاستفاده از قدرت و مصونیت متهم می‌کنند. این رسوایی بحث‌های عمیق‌تری درباره نابرابری، امتیاز طبقاتی و شکست نهادها در حفاظت از آسیب‌پذیران به‌راه انداخت.