چگونه کاپولا، لوکاس و اسپیلبرگ قواعد هالیوود را در دهه ۷۰ از نو نوشتند؟

گزارش یاهو به قلم پل فیشر توضیح می‌دهد که چگونه دهه ۷۰ میلادی به «عصر طلایی» تازه‌ای برای سینمای آمریکا تبدیل شد؛ عصری که در آن فیلمسازان جوان و جاه‌طلبی چون استیون اسپیلبرگ، جورج لوکاس و فرانسیس فورد کاپولا وارد میدان شدند و ساختار فرسوده استودیوهای کلاسیک را به چالش کشیدند.

این نسل تازه، با الهام از موج نو اروپا و با تکیه بر آزادی خلاقانه، فیلم‌هایی ساختند که از نظر خشونت، جسارت، پیچیدگی روایی و جاه‌طلبی بصری، با استانداردهای پیشین هالیوود تفاوت چشمگیری داشت. آن‌ها با خلق آثاری چون (Jaws)، (Star Wars)، (The Godfather) و (Apocalypse Now) نه‌تنها سلیقه مخاطبان را تغییر دادند، بلکه مفهوم «بلاک‌باستر» را نیز از نو تعریف کردند.

فیشر در ادامه اشاره می‌کند که این دوره هرچند با موفقیت‌های بزرگ همراه بود، اما در نهایت به‌دلیل پروژه‌های بیش‌ازحد جاه‌طلبانه و پرهزینه مانند (Heaven’s Gate) و حتی (Apocalypse Now) به پایان رسید و استودیوها دوباره کنترل بیشتری بر تولیدات سینمایی به دست گرفتند.

این مقاله همچنین این پرسش را مطرح می‌کند که امروز چه کسی می‌تواند نقش آن نسل تحول‌ساز را ایفا کند؟ و آیا شرایط سیاسی، اجتماعی و فرهنگی دهه ۲۰۲۰ می‌تواند زمینه‌ساز ظهور فیلمسازانی باشد که مانند نسل دهه ۷۰ قواعد بازی را تغییر دهند.