سپاهان بار دیگر به خودش باخت. اتفاقی که از ابتدای این فصل مدام در صحنههای داخلی و خارجی تکرار شده و هیچ گوش شنوایی هم در مجموعه این باشگاه برای شنیدن نظرات دلسوزانه کارشناسان وجود ندارد.
نگاه کنید به نتایجی که سپاهان از شروع همین فصل در پلی آف لیگ نخبگان آسیا و سپس در لیگ قهرمانان و لیگ برتر و جام حذفی گرفت. شکستهای این تیم هیچ کدام به دلیل برتری تیم مقابل نبود، یا اگر هم در دقایقی از این مسابقات حریف تیم برتر بود، نتیجه نهایی صرفاً با اشتباهات مهلک و اثرگذار بازیکنان خود سپاهان به ثبت رسید!
اما کاش مشکل سپاهان فقط کارتهای بیدلیل و رفتار غیرحرفهای بازیکنان گران قیمت این تیم بود. وقتی میگوییم رفتار غیرحرفهای، از باب مقایسه کارتهای بازیکنان ایرانی سپاهان نسبت به بازیکنان خارجی همین تیم است. یعنی در شرایط یکسان به لحاظ روحی – روانی، بازیکنان ایرانی سپاهان که دستمزدی معادل یا بیشتر از خارجیها دارند و قاعدتاً باید بیشتر دلشان برای تیم بسوزد، به خاطر روحیه آماتوری بیشتر به تیم ضربه زدند.
ولی چیزی که در این شکستها بیشتر از غیبت بازیکنان موثر یا اخطار و اخراجها تاثیر گذاشت، عملکرد بازیکنان بزرگ و نامدار این تیم به سود رقیب بود. به عبارتی سپاهان ۱۰ نفره یا بدون مهرههای اصلی خود هم میتوانست گلیمش را از آب بیرون بکشد و لااقل مساوی بگیرد.
به عنوان نمونه به همین آخرین بازی این تیم در دیدار برگشت یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان برابر الاهلی قطر نگاه کنید، بعد از پاس گلهای قبلی حاج صفی، یوسفی یا حزباوی، این بار نوبت محمد دانشگر بود که به الاهلی در شروع وقتهای اضافه پاس گل بدهد.
الاهلی تا آن لحظه و بعد از آن هرگز نتوانست روی دروازه سپاهان فرصت خطرناکی ایجاد کند. اما همان یک لحظه و پاس گل و تک به تک شدن با حسینی برای شماره ۹ حریف کافی بود تا سپاهان از یک عرصه آسیایی حذف و ضمن از بین رفتن امکان صعود و افتخارآفرینی برای کشور، ۱۶۰ هزار دلار پاداش عبور از این مرحله نیز از دست تیم بپرد! ضرر مالی که قبلا با رفتارهای حاشیه ای و جرایم سنگین اتفاق می افتاد و تعصب را بهانه اش می کردند!
اینجا را بخوانید: راز حذف سپاهان در مقایسه دو شماره ۹ نهفته بود!
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0