بازگشت ” قصاب “

کیهان ورزشی- 

از زمان روی کار آمدن مایکل کاریک در منچستریونایتد، این تیم نتایج خوبی گرفته و کاریک از این بابت بسیار ستایش شده، اما با بررسی دقیق‌تر نتایج و عملکرد بهبود یافته بازیکنان، عامل غیرقابل انکار دیگری نیز در این پیشرفت به چشم می‌خورد. لیزاندرو مارتینز در دوران حضور روبن آموریم بالاخره پس از مصدومیتی سنگین که ۳۰۱ روز طول کشید، به میادین بازگشت و دوباره در قلب خط دفاع “شیاطین سرخ” جای گرفت ولی تاثیر واقعی این بازیکن به تازگی حس می‌شود.

آموریم به شکلی قابل درک می‌خواست با دقت فراوان مدت زمان حضور مارتینز در میدان را بعد از این مصدومیت سنگین مدیریت کند. مربی پرتغالی در آغاز در ۵ دیدار به مدافع میانی خود چندین دقیقه بازی داد و سپس مقابل نیوکاسل او را از ابتدا به میدان فرستاد و به نظر اتفاقی نبود که یونایتد با نتیجه یک بر صفر پیروز شد.

از آن بازی به بعد، مارتینز در تمام مسابقات تیمش بازیکن ثابت بوده و نتیجه آن سه تساوی و ۴ برد برای “شیاطین سرخ” بوده که البته تمام برد‌های اخیر زیر نظر کاریک به ثبت رسیده است.

کاریک که سابقا برای یونایتد بازی می‌کرد با قرار گرفتن در رختکن این تیم قطعا کمک زیادی به درخشش مارتینز کرده است، چرا که او به بازیکن آرژانتینی اجازه داده تا در سیستم دفاع چهار نفره بازی کند، چیزی که مارتینز در تقریبا تمامی دوران بازی خود آن را تجربه کرده است. مارتینز همچنین از داشتن زوج ثابت خود در خط دفاع یعنی هری مگوایر سود برده، زیرا توانایی‌های متضاد این دو بازیکن باعث می‌شود تا به خوبی همدیگر را تکمیل کنند.

مارتینز به خاطر میل بالا به خشونت، لقب “قصاب” گرفته، اما بیشتر اوقات به خاطر توانایی‌های تکنیکی اش مورد توجه بوده و نه ذات بازی خشن خود و از سوی دیگر حضور مگوایر به مارتینز اجازه می‌دهد تا با آسودگی خاطر کاری که در آن تبحر دارد یعنی پخش توپ از عقب را برای تیمش انجام دهد.

مثل یک هافبک اضافه

مارتینز در دیدار مقابل فولام نشان داد که چرا اینقدر برای سبک تهاجمی بازی “شیاطین سرخ” اهمیت دارد. او در اوایل بازی توپ را از کاسمیرو گرفت و به سمت نیمه زمین تیم فولام رفت و بعد پاسی ساده، اما هوشمندانه به کوبی ماینو داد که او هم توپ را به دیالو رساند تا این بازیکن گلزنی کند. سپس در حالی که یونایتد تحت تاثیر دو گل دیرهنگام فولام قرار گرفته بود، مارتینز بود که جرقه حرکت ششکو برای به ثمر رسیدن گل پیروزی بخش تیمش را با ارسال پاسی برای دیالو زد.

مارتینز همچنین تکل‌ها و دفع توپ‌های مهمی انجام داد ولی توانایی کار با توپ او بود که باعث شد تفاوت را در بازی رقم بزند، چرا که می‌تواند در جریان بازی هم مدافع و هم هافبک دفاعی باشد.

خونسردی مارتینز در کار با توپ و تمایلش برای حضور در دو سمت زمین عاملی مهم در پیروزی مقابل آرسنال بود.  بازیکن آرژانتینی یکی از مهره‌های کلیدی در مسیر در هم شکستن تسلط “توپچی‌ها” بر بازی و همچنین تسلط یونایتد بر تیم لندنی در نیمه دوم بود.

کنترل هالند

با این حال، عملکرد مارتینز مقابل سیتی، بهترین بازی او تا امروز بوده است. او به خوبی توانست ارلینگ هالند را از جریان بازی دور نگه دارد و تیمش را به پیروزی برساند. خنثی کردن بهترین گلزن لیگ برتر باعث شد تا او یکی از بهترین نمایش‌های خود را رقم بزند و این جوابی عالی برای کارشناسانی بود که قبل از بازی پیش‌بینی کرده بودند که هالند به راحتی از سد مارتینز عبور می‌کند.

مارتینز از همان زمانی که به یونایتد پیوست به خاطر قد کوتاهش مورد انتقاد کارشناسان قرار گرفت، اما خیلی زود سمت دیگر سکه و بازی اش را به همه نشان داد و هر کسی که هنوز بر این باور است که جثه و قد کوچک مانع از درخشش این بازیکن می‌شود، با دقت بازی او در ترکیب یونایتد در ۴ سال اخیر را تماشا نکرده است. ضمن این که نباید از یاد برد که یونایتد در غیاب مارتینز در مسائل دفاعی دچار مشکلات زیادی می‌شود.

غیبت ملموس

مارتینز به خاطر چهار مصدومیت سنگین تقریبا در نیمی از بازی‌های منچستریونایتد در لیگ برتر از زمان پیوستنش به این باشگاه حاضر بوده است. در ۷۰ مسابقه‌ای که این بازیکن در ترکیب تیمش به میدان رفته، “شیاطین سرخ” ۳۵ برد، ۱۵ تساوی و ۲۰ باخت را ثبت کرده‌اند. از سوی دیگر در ۶۸ مسابقه‌ای که مارتینز به خاطر مصدومیت غایب بوده، یونایتدی‌ها تنها در ۲۸ مسابقه به پیروزی رسیده‌اند و ۱۴ تساوی و ۲۶ شکست داشته‌اند.

برخی از بدترین نتایج منچستریونایتد زمانی رقم خورده که مارتینز در ترکیب نبوده است. بعد از مصدومیت این بازیکن در دیدار مقابل سویا در آوریل ۲۰۲۳، یونایتدی‌ها از ۹ بازی باقیمانده فصل تنها در ۵ بازی به پیروزی رسیدند و سه بر صفر مقابل سویا شکست خوردند و از لیگ اروپا حذف شدند و در فینال اف‌ای کاپ هم مقابل سیتی باختند.

اوایل فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳ مارتینز مجبور شد یک بار دیگر پایش را به تیغ جراحان بسپارد. در غیاب این بازیکن، منچستریونایتد تنها در ۱۰ بازی از ۲۲ مسابقه به پیروزی رسید و در ۱۰ مسابقه شکست خورد و از کارابائو کاپ و لیگ قهرمانان نیز حذف شد.

سه هفته بعد از بازگشت مارتینز به ترکیب تیم، او در دیدار مقابل وستهام از ناحیه زانو دچار آسیب دیدگی شد. او مدتی بعد از ناحیه ساق مصدوم شد و بیش از سه ماه در مجموع از میادین دور بود و در این دوران نیز یونایتد تنها در ۳ بازی از ۱۴ بازی خود در لیگ به پیروزی رسید.

مصدومیت‌های دائمی

مارتینز در نهایت موفق شد به موقع به میادین برگردد تا در فینال اف‌ای کاپ سال ۲۰۲۴ حاضر باشد و در جریان برد شوکه‌آور مقابل سیتی، یکی از بازیکنان کلیدی تیمش بود. او بعد از این مسابقه، ۹ ماه آرام و به دور از مصدومیت را تجربه کرد و در همین دوران با آرژانتین فاتح کوپا آمریکا شد، اما در فوریه ۲۰۲۵، بدترین مصدومیت تمام دوران خود را تجربه کرد و در دیدار مقابل کریستال پالاس دچار پارگی رباط صلیبی شد.

مارتینز تا ماه نوامبر نتوانست به میادین برگردد و یونایتد بدون او بدترین جایگاه خود در لیگ در ۵۱ سال اخیر را کسب کرد و در فینال لیگ اروپا هم مقابل تاتنهام مغلوب شد. این دومین فینال بزرگی بود که یونایتد در نبود مارتینز در آن شکست می‌خورد، در حالی که در دو فینالی که او به میدان رفته بود، به پیروزی رسیده بود. وقتی یونایتد دوران تاریکی را سپری می‌کرد، مارتینز نیز روز‌های بسیار سختی داشت. او در این باره می‌گوید: «بعد از دو یا سه هفته اول، دیگر نمی‌خواستم فوتبال بازی کنم. هر روز درگیر درد و تقلا‌های دائمی بودم و بزرگترین مسابقه‌ام حضور هر روزه در باشگاه بدنسازی بود. امروز در زمین بازی حس خوبی دارم و به لطف آن روز‌های سخت و دردناک که تسلیم نشدم، امروز نتیجه تلاشم را می‌بینم.»

استاندارد‌های بالا

یونایتد مزد تلاش‌های مارتینز برای بازگشت به آمادگی را می‌گیرد. یکی از مربیان یونایتد می‌گوید که مارتینز باعث شده استاندارد‌های تمرینات روزانه بالا برود و او بدون ترس، از بازیکنانی که به استاندارد‌های لازم نمی‌رسند، انتقاد می‌کند. مارتینز به شدت رقابت‌طلب است و از شکست، حتی در جریان تمرینات نفرت دارد. به همین خاطر هم گفته می‌شود که او از رویکرد‌های کاریک و فشردگی تمرینات به شدت رضایت دارد.

مارتینز به شدت مثبت‌نگر است و دائما به بازیکنان دیگر یادآوری می‌کند که بازی با پیراهن یونایتد چقدر افتخارآمیز است. او همچنین روی همبستگی بازیکنان، کادرفنی، هواداران و تمام باشگاه تاکید دارد. تعهد او به باشگاه بیشتر از هر زمانی در زمان مصدومیت این بازیکن نمود داشت که با وجود مصدومیت در تور پیش فصل تیم در آمریکا حضور پیدا کرد و روند درمانی خود را در شیکاگو گذراند.

بازیکن آرژانتینی در دوران بهبودش به شدت مثبت‌نگر بود و با وجود سپری کردن روز‌های سخت فراوان، همیشه با انرژی کامل در تمرینات حاضر می‌شد. او رابطه خوبی با خانواده‌اش دارد. پدر این بازیکن اکثر اوقات شاهد تمرینات پسرش است. بعد از پیروزی مقابل آرسنال مارتینز به میان تماشاگران رفت تا پدرش را در آغوش بگیرد. او همچنین در میان بازیکنان رابطه‌ای بسیار صمیمانه با دیه‌گو دالوت و مانوئل اوگارته دارد.

تلاش با تمام وجود

کاریک خوش‌شانس است که وقتی به تیم آمد مارتینز سالم بود و می‌درخشید، اما باید از او هم تمجید کرد که توانسته با فشار آوردن به این بازیکن، بهترین بازی‌ها را از او بگیرد. مارتینز در مورد رابطه‌اش با کاریک می‌گوید: «واقعا تحت تاثیر او قرار گرفته‌ام. او به بازیکنان نزدیک است و به آنها اعتماد دارد. اگر برای منچستریونایتد بازی کنید، دلیلش توانایی‌هایتان است. باید کسی باشد که کیفیت شما را درک کند، باید کسی باشد که بهترین بازی را از شما بگیرد و به نظرم کاریک دارد همین‌کار را می‌کند. او بهترین بازی‌ها را از همه می‌گیرد. من نیز، اگر بتوانید قلبم را لمس کنید، همه چیزم را برایتان می‌دهم. او قلب مرا لمس کرده و می‌توانید ببینید که در زمین با تمام وجود برای تیم تلاش می‌کنیم.»

از نظر کاریک هم، مدافع آرژانتینی دقیقا همان چیزی است که او در تلاش است بسازد: «باید با احساس بازی کنید. باید با هیجان بازی کنید و لیزاندرو هر روز و در هر بازی این کار را می‌کند.»

قطعا هیجان یک بار دیگر به سکو‌های اولدترافورد بازگشته و شاید بخشی از آن به جادویی ربط دارد که کاریک به همراه خود آورده ولی ترکیب روحیه جنگندگی و توانایی‌های تکنیکی مارتینز نیز یکی از مهم‌ترین دلایل این موفقیت است.  

*آرمین زمانی