نیکلاس کیج و یکی از متفاوت‌ترین فیلم‌های خون‌آشامی

فیلم «سایه خون‌آشام» (Shadow of the Vampire) با فرضی عجیب اما باورپذیر آغاز می‌شود: کارگردان آلمانی اف. و. مورناو برای ساخت شاهکار ۱۹۲۲ خود، «نوسفراتو»، به جای بازیگر، یک خون‌آشام واقعی را استخدام می‌کند. در این روایت، بازیگر نقش اورلاک (ویلم دافو) نه تنها به شدت قانع‌کننده است، بلکه در جریان فیلم‌برداری کنترل خود را از دست داده و جان چند نفر از عوامل را می‌گیرد. جان مالکوویچ در نقش مورناو، خشم و وسواس یک کارگردان گرفتار در دام هنر را به تصویر می‌کشد.  

این فیلم با حضور بازیگرانی چون سوزی ادی ایزارد، کری الوِس و اوتو کر، تحسین گسترده منتقدان را برانگیخت و نامزدی اسکار بهترین بازیگر مکمل مرد برای دافو و بهترین چهره‌پردازی را به دست آورد. نکته کمتر شناخته‌شده آن است که نیکلاس کیج تهیه‌کننده این پروژه بود؛ دومین تجربه او در این عرصه که آغازگر مسیر تازه‌ای با تأسیس شرکت «ساترن فیلمز» شد.  

با وجود بودجه ۸ میلیون دلاری، فروش جهانی فیلم تنها ۱۱.۲ میلیون دلار بود، اما در میان دانشجویان و علاقه‌مندان سینما جایگاهی ویژه یافت. الیاس مرهیج پس از این اثر، مسیر خود را به سوی سینمای تجربی و انتزاعی ادامه داد و آثار کوتاه و مفهومی متعددی ساخت.  

«سایه خون‌آشام» امروز به عنوان یکی از وفادارترین بازتاب‌ها به روح «نوسفراتو» شناخته می‌شود؛ فیلمی درباره هنر، خطر و وسواس کارگردانی که حاضر است برای خلق واقعیت، مرز میان انسان و شکارچی را از میان بردارد. در دوران پس از جنبش #MeToo، این روایت بیش از پیش معنایی تازه یافته است: هشدار نسبت به قدرت ویرانگر هنرمندی که امنیت اطرافیان را قربانی جاه‌طلبی خود می‌کند.