موشک دوش پرتاب وربا

وربا Verba ۹K۳۳۳ (Willow)، نسل جدید سامانه موشکی دفاع هوایی قابل حمل توسط انسان است که توسط شرکت تحقیقاتی و تولیدی شرکت سهامی KBM توسعه یافته است. این سامانه دفاع هوایی  در سال ۲۰۱۴ وارد خدمت نیرو‌های مسلح فدراسیون روسیه شد. ناگفته نماند که چند سال پیش، یک ماکت تمام‌مقیاس از سیستم موشکی وربا در همایش بین‌المللی فنی- نظامی ارتش-۲۰۱۵ در منطقه مسکو روسیه نیز به نمایش گذاشتند.

اخیراً نیز خبری مبنی بر توافق ۵۰۰ میلیون یورویی ایران و روسیه برای تقویت پدافند هوایی تهران در رسانه‌ها منتشر شده که نشان می‌دهد ایران طی سه سال، ۵۰۰ پرتابگر قابل‌حمل وربا را از روسیه دریافت خواهد کرد.

سفارشات و تحویل سیستم پدافند هوایی وربا

آزمایشات دولتی وربا در سال ۲۰۱۱ تکمیل شد. در آگوست ۲۰۱۴، دو واحد تیپ موتوری منطقه نظامی شرق واقع در پریمورسکی و خاباروفسک و دو واحد جداگانه نیرو‌های هوابرد روسیه این سامانه‌های موشکی را دریافت کردند.

تیپ موتوری منطقه نظامی غربی در منطقه لنینگراد بیش از ۵۰ سامانه موشکی دفاع هوایی وربا را در نوامبر ۲۰۱۵ راه‌اندازی کرد. این سامانه‌های موشکی همچنین توسط نیرو‌های VDV در پسکوف و تولا عملیاتی هستند.

وربا جدید قرار است جایگزین مدل قبلی خود یعنی سامانه موشکی زمین‌به‌هوای دوش‌پرتاب ۹کا۳۸ ایگلا شود که در حال حاضر در ارتش روسیه در خدمت هستند.

ویژگی‌های وربا

مجموعه موشکی پدافند هوایی وربا شامل تجهیزات جنگی مانند موشک ۹M۳۳۶، ایست بازرسی متحرک ۹V۸۶۱، بازپرس زمینی ۱L۲۲۹V (خودی یا دشمن)، آشکارساز رادار ۱L۱۲۲، کیت اتوماسیون توپچی ۹S۹۳۵ (واحد کنترل قابل حمل ۹S۹)، کیت نصب داخلی ۹S۹۳۳-۱، پرتابگر ۹P۵۲۱، ماژول برنامه ریزی ۹S۹۳۱، ماژول کنترل و اطلاعات ۹S۹۳۲-۱، و وسایل کمک آموزشی و نگهداری است.

یک دوربین تصویربرداری مادون قرمز ۱.۵ کیلوگرمی Mowgli-۲M که توسط لومو ساخته شده است، در سمت چپ لوله پرتاب قرار دارد. این دوربین با میدان دید زاویه‌ای ۲۴ درجه، اهداف هوایی را در شرایط نور کم یا شب شناسایی می‌کند.

سیستم فرماندهی و کنترل وربا

پرتاب کننده موشک به یک سیستم کنترل خودکار Andromeda-D متصل می‌شود که برای کنترل سیستم دفاع هوایی با استفاده از داده‌های دریافتی از رادار‌های زمینی و هواپیما‌های هشدار اولیه راداری استفاده می‌شود.

وربا برای شناسایی و انهدام هواپیما‌های بدون سرنشین، موشک‌های کروز و سایر اهداف هوایی در ارتفاع پایین طراحی شده است.

سیستم کنترل تعیین اهداف را بلادرنگ به پرتابگر‌ها منتقل می‌کند. این به اپراتور‌ها اجازه می‌دهد تا اهداف هوایی منفرد یا چندگانه را شناسایی کرده و اطلاعات هدف را از قبل به دست آورند؛ در ادامه، پارامتر‌ها و مختصات پرواز را تعیین، و داده‌ها را بین اپراتور‌های تسلیحاتی سیستم دفاع هوایی توزیع می‌کنند.

هدایت موشک و کلاهک وربا

موشک ۹M۳۳۶ دارای بخش هدایت و کنترل جدید است. یک جستجوگر حرارتی نوری سه رنگ و چند طیفی، موشک را قادر می‌سازد تا اهدافی با خاصیت رادار پایین را در سه منطقه طیفی شناسایی و درگیر کند: سنسور‌های فرابنفش، مادون قرمز نزدیک و مادون قرمز میانی. یک کلاهک تکه تکه شده با قابلیت انفجار شدید با وزن ۱.۵ کیلوگرم، احتمال اصابت موشک را افزایش می‌دهد.

موشک ۹M۳۳۶ توانایی انهدام اهدافی را دارد که با سرعت ۵۰۰ متر بر ثانیه در ارتفاعات بین ۱۰ تا ۴.۵ کیلومتر پرواز می‌کنند. این موشک می‌تواند در برد‌های ۵۰۰ متر تا ۶۵۰۰ متر با اهداف درگیر شود و زمان واکنش آن ۸ ثانیه است. موشک ۹M۳۳۶ را می‌توان هم در روز و هم در شب در شرایط آب و هوایی مختلف مستقر کرد.

قابلیت وربا

وربا برای شناسایی و انهدام هواپیما‌های بدون سرنشین، موشک‌های کروز و دیگر اهداف هوایی در ارتفاع پایین طراحی شده است. این سامانه پدافند موشکی دوش پرتاب می‌تواند به طور مستقل یا به عنوان بخشی از باتری عمل کند و می‌تواند در حضور نویز حرارتی با اهداف درگیر شود.

مشخصات کلی موشک دوش پرتاب وربا

• نوع پروژه: سامانه پدافند موشکی قابل حمل توسط انسان
• توسعه دهنده: KBM
• اپراتور: نیرو‌های مسلح فدراسیون روسیه
• سرعت: ۵۰۰ متر بر ثانیه
• حداکثر ارتفاع: ۴.۵ کیلومتر
• دامنه عملیاتی: ۵۰۰ تا ۶۵۰۰ متر