از پرسپولیس به استقلال نرفتم و با پاری‌سن‌ژرمن مذاکره کردم/ ورزشکاری که در حوادث دی ماه جان خود را از دست داد بسیار فروتن بود

مجید نامجومطلق، پیشکسوت فوتبال ایران در گفت و گو با برنامه «پنجره ای رو به جام» ضمن همدردی با خانواده‌های کشته‌شدگان حوادث دی ماه بیان کرد: یکی از ورزشکارانی که در اتفاقات اخیر جان خود را از دست داد، آقای مجتبی ترشیز بودند. من افتخار داشتم که در دو سفر با تیم پیشکسوتان کنار ایشان باشم. ایشان فردی بسیار بااخلاق و فروتن بودند و از نظر سنی نیز نسبت به بسیاری از ما جوان‌تر بودند. در بازی‌های پیشکسوتان که با تیم ملی به ارمنستان و ترکیه سفر کردیم، حضور ایشان برای من و دیگر همراهان، تجربه‌ای ارزشمند بود. شخصیت محجوب و متین ایشان همیشه در یاد ما خواهد ماند. از صمیم قلب این ضایعه را به خانواده محترم ایشان تسلیت عرض می‌کنم و برای روحشان آرامش و شادی ابدی آرزو دارم. حضور و خاطره این عزیزان همواره در ذهن ما و همه علاقه‌مندان به ورزش باقی خواهد ماند. امیدواریم دیگر شاهد چنین حوادث تلخی نباشیم و همه مردم کشورمان بتوانند زندگی‌ای شاد و آرام داشته باشند. در سفرها و حضور در کشورهای دیگر، شاهد آدم‌هایی بودیم که زندگی روزمره و برنامه‌هایشان بسیار منظم و با نشاط بود. امیدوارم شرایط در کشور ما نیز فراهم شود تا جوانان ما بتوانند با استفاده از ظرفیت‌ها و سرمایه‌های موجود، زندگی‌ای خوب و شاد داشته باشند. همه آن‌ها جز داشتن یک زندگی آرام و با کیفیت چیزی نمی‌خواهند. در این میان، اگر اتفاق ناگواری رخ دهد، تنها می‌توان دعا کرد و امیدوار بود آینده‌ای بهتر رقم بخورد.

نامجومطلق در ادامه با مرور دوران فوتبالی‌اش اظهار کرد: من از سن ۱۸ سالگی در تیم ملی حضور داشتم و با تلاش و پشتکار بسیار، در شرایط دشوار جنگ و کمبود امکانات، نماینده کشور در رقابت‌های آسیایی بودیم. در آن دوران، تنها دو تیم از آسیا مجوز صعود به جام جهانی را داشتند و رقابت بسیار فشرده بود. تیم ملی ایران با وجود حضور ستاره‌های بزرگ و عملکرد موفق، در برخی مسابقات، از جمله بازی مقابل کره جنوبی، باخت و حذف شد.

نامجو مطلق با اشاره به سختی‌های اردوها، نبود امکانات کافی، و محدودیت بازی‌های تدارکاتی، شرایط دشوار تیم ملی آن زمان را شرح داد و بیان کرد: حتی در اردوهای داخلی، تیم‌ها با کمبود خوابگاه و تجهیزات مواجه بودیم و همه امور با تلاش و همت بازیکنان پیش می‌رفت. حضور ما و سایر بازیکنان در چنین شرایطی نشان‌دهنده تعهد و عشق بی‌پایان آن‌ها به فوتبال و کشور بود.

وی گفت: در آن زمان، اولویت همیشه با شرایط موجود بود و ما از کمبود امکانات برای آماده‌سازی تیم ملی جهت صعود به جام جهانی محروم بودیم. اگر امروز نگاه کنیم، هشت تیم از آسیا به جام جهانی می‌روند و شرایط صعود بسیار آسان‌تر شده است، اما در گذشته، تنها دو تیم مجوز حضور داشتند و مسیر بسیار دشوار بود. به عنوان مثال، پیش از بازی‌های آسیایی سئول در سال ۱۹۸۶، ترکیب تیم ملی مشخص شده بود و بازیکنان بزرگی حضور داشتند. در آن زمان من تنها ۱۸ سال داشتم و افتخار داشتم که در بازی‌های تدارکاتی پیش از مسابقات آسیایی در چین حضور داشته باشم.

این بازیکن پیشکوست فوتبال بیان کرد: شخصاً در سن ۱۶–۱۷ سالگی در تیم بزرگسالان بانک ملی بازی می‌کردم و از همان زمان آرزو داشتم در یکی از دو تیم بزرگ تهران حضور داشته باشم. زمانی که پیشنهاد پرسپولیس به من رسید، با توجه به شرایط و برخی مسائل مالی و مدرسه این تیم را انتخاب کردم اما در نهایت مسیرم به استقلال تغییر کرد. این انتخاب مسیر حرفه‌ای من را شکل داد و در اولین سال حضورم در استقلال، تیم جوانان قهرمان شد و من از اولین بازی به طور ثابت در ترکیب قرار گرفتم. حضور در کنار بازیکنان بزرگی مانند ناصر حجازی، پرویز مظلومی، شاهین بیانی و دیگر ستاره‌ها تجربه‌ای ارزشمند بود و شاید اگر مسیرم به پرسپولیس می‌رفت، فرصت بازی ثابت در همان سطح نصیبم نمی‌شد. اسکلت تیم ملی در آن زمان عمدتاً از همین دو تیم تغذیه می‌شد و حضورم در استقلال، نقش تعیین‌کننده‌ای در مسیر فوتبالی من داشت.

نامجومطلق عنوان کرد: در همان سال نخست حضورم در تیم جوانان استقلال، همراه با تیم بزرگسالان قهرمان شدیم. این مسابقات اولین دوره بازی‌های لیگ قدس بود که به صورت استانی برگزار می‌شد. به دلیل وسعت تهران، دو تیم از پایتخت حضور داشتند و سایر استان‌ها هر کدام یک تیم. من در تیم منتخب تهران الف بازی کردم و در همان مسابقات نیز به طور ثابت در ترکیب حضور داشتم. موفقیت‌ها ادامه پیدا کرد و همان سال به تیم ملی دعوت شدم؛ تجربه‌ای که مسیر حرفه‌ای من را با موفقیت‌های پیوسته آغاز کرد.

وی در ادامه در پاسخ به سوالی درباره انتقالش به پرسپولیس و واکنش هواداران استقلال عنوان کرد: به نظر من، دو دلیل اصلی باعث شد واکنش منفی قابل توجهی وجود نداشته باشد. اول اینکه من انتقال مستقیم از استقلال به پرسپولیس نداشتم و دوم، این انتقال با توجه به مصدومیتی که در استقلال داشتم و نبود حمایت کافی باشگاه، اجتناب‌ناپذیر بود. با کمک آقای عابدینی و تیم پزشکی، مچ پای من دو بار در آلمان عمل شد و به همین دلیل فرصت بازی در پرسپولیس فراهم شد. با وجود این، همواره قلباً استقلالی بودم و احترام زیادی برای پرسپولیس و هوادارانش قائل هستم. در واقع، هیچگاه هواداران دو تیم نسبت به من توهین یا برخورد منفی نداشتند و این به دلیل درک شرایط و احترام متقابل بود.

این بازیکن پیشکسوت درباره ناکامی تیم ملی در بازی‌های ۹۰ میلادی گفت: در یکی از بازی‌ها ناگهان جای دفاع چپ و راست تیم ما بدون دلیل مشخصی تغییر کرد. با توجه به غیبت بازیکنان کلیدی مانند جواد زرینچه و مجتبی محرمی، این جابجایی باعث سردرگمی تیم شد و در نهایت تیم ما آن بازی را باخت. پس از بازی، من با آقای مسعود معینی هم صحبت کردم و گفتم که تیم مسیر عادی خود را بازی می‌کرد و این تغییر جایگاه تأثیر بسیار منفی داشت. چالش‌های تیم تنها به تغییر جایگاه‌ها محدود نبود. چند روز پیش از اعزام تیم به چین، چهار بازیکن کلیدی، از جمله سیروس قایقران، نادر محمدخانی و مجتبی محرمی، ممنوع‌الخروج شدند که حدود ۴۰ درصد تیم را تحت تأثیر قرار داد. در نتیجه، بازیکنان جوان جایگزین شدند و حتی جواد زرینچه به دلیل مصدومیت نتوانست حضور داشته باشد. این شرایط باعث شد بازی رفت در چین با شکست ۲–۰ به پایان برسد و تیم ایران برای صعود به دور بعد نیازمند معجزه در تهران بود.

وی گفت: در دوره‌های بعدی مقدماتی جام جهانی، از جمله ۹۴، تیم ایران در مرحله اول با قدرت ظاهر شد و موفقیت‌هایی کسب کرد، اما مشکلات مصدومیت بازیکنان کلیدی و تغییرات دروازه‌بانی، مانند آسیب دیدگی احمد رضا عابدزاده و حضور بهزاد غلامپور، تأثیر زیادی بر نتیجه نهایی داشت. با وجود همه این چالش‌ها، نسل طلایی فوتبال ایران تلاش و تعهد مثال‌زدنی‌ای از خود نشان داد.

نامجومطلق اظهار کرد: در همان دوره مقدماتی جام جهانی، در بازی اول با کره جنوبی، تیم ما با چند اشتباه فردی مواجه شد. بهزاد غلامپور دروازه‌بان تیم، در چند موقعیت توپ‌هایی را از دست داد که به راحتی به مهاجمان کره رسید و منجر به گل شد. این روز برای بهزاد بسیار سخت بود و پس از آن بازی، دیگر نتوانست به آمادگی کامل بازگردد. در بازی دوم با ژاپن، تیم ما عملکرد خوبی داشت و تا دقیقه‌های ابتدایی پیش بود، اما باز هم گل‌هایی دریافت شد که ناشی از مشکلات تاکتیکی و آمادگی تیم بود. یکی از مشکلات اساسی تیم، برنامه‌ریزی نامناسب برای شرایط بازی‌ها بود. در قطر، تمرینات صبحگاهی در هوای بسیار گرم برگزار می‌شد و بازیکنان بدون آمادگی لازم مجبور به تمرین روی چمن می‌شدند. این مسئله باعث خستگی و گرمازدگی بازیکنان شد.

وی گفت: تیم در طول مرحله نهایی، عملکرد متغیری داشت؛ بازی‌ها بین کیفیت بالا و پایین در نوسان بود. شکست سه بر صفر مقابل کره جنوبی، باخت به عراق و… نشان‌دهنده نبود توازن و برنامه‌ریزی مناسب بود. در این میان، فشار روانی و انتقادات به بهزاد غلامپور باعث شد عملکردش تحت تأثیر قرار گیرد، در حالی که او همواره تلاش خود را برای تیم ملی انجام می‌داد و هیچگاه قصدی برای آسیب رساندن به تیم نداشت. این دوره مقدماتی، نمونه‌ای از چالش‌های تیم ملی ایران در آن سال‌ها بود؛ کمبود آمادگی فیزیکی، تغییرات تاکتیکی غیرضروری، مصدومیت‌ها و فشار روانی بازیکنان، همگی نقش تعیین‌کننده‌ای در نتایج تیم داشت و مانع از صعود ایران به جام جهانی شد.

نامجومطلق بیان کرد: تیم ملی ایران با چالش‌های متعددی مواجه شد که بر نتایج و عملکرد بازیکنان اثر گذاشت. در یکی از بازی‌ها، فضای رختکن پس از شکست مقابل عربستان بسیار سنگین بود. تیم فرصت‌های مهمی برای صعود از دست داد و بازیکنان، علی‌رغم تلاش خود، از نتیجه نهایی ناامید شدند. با توجه به کمبود آمادگی بدنی و عدم برنامه‌ریزی دقیق تمرینات، تیم در برخی بازی‌ها نتوانست به استانداردهای لازم برسد.

وی گفت: در دوره مقدماتی ۹۸، شرایط مشابهی رخ داد. به دلیل مصدومیت‌های مکرر من و برخی دیگر از بازیکنان تا مدتی از تیم ملی دور بودیم. پس از تغییر مربی، آقای ویرا ما را دوباره به تیم ملی دعوت کردند و در بازی با ژاپن، تیم عملکرد خوبی داشت و حتی تا دقایق پایانی با نتیجه دو بر یک جلو بود. با این حال، دریافت گل در دقایق پایانی و قانون گل طلایی، باعث شد بازی به شکست ختم شود. بازی آخر با استرالیا نیز شرایط دشواری داشت، چرا که تیم استرالیا متشکل از بازیکنانی بود که در بهترین لیگ‌های اروپا بازی می‌کردند. با این حال، تیم ایران در تهران موفق شد بازی را با نتیجه دو بر دو به پایان برساند و راهی جام جهانی شود.

این بازیکن پیشکسوت مطرح کرد: در ادامه مسیر حرفه‌ای خود، پس از دوران بازی در تیم ملی، فرصتی پیش آمد که یک باشگاه سنگاپوری به دلیل مشاهده بازی من مقابل ژاپن تمایل داشت مرا به تیم خود دعوت کند. با توجه به سن بالاتر، مصدومیت و پایان دوره حرفه‌ای فوتبالم، تصمیم گرفتم به این پیشنهاد پاسخ مثبت بدهم و قرارداد مناسبی برای تأمین زندگی خانواده‌ام ببندم. در طول حضورم در سنگاپور، تیم در سه تورنمنت شرکت کرد و موفق شد در دو رقابت قهرمان شود، اما بازی‌ها تحت نظارت مستقیم مربیان تیم ملی نبود و فرصت بازگشت به مسابقات جهانی فراهم نشد.

وی گفت: در یکی از بهترین بازی‌های تاریخ تیم ملی ایران مقابل الجزایر، عملکرد فوق‌العاده‌ای داشتم که باعث شد توجه رسانه‌ها و باشگاه‌های خارجی، از جمله پاریس‌سن‌ژرمن، جلب شود. پس از این بازی، فرصت مذاکره برای پیوستن به این تیم فراهم شد، اما متأسفانه در فاصله بین بازی رفت و برگشت، در مسابقه باشگاهی استقلال و پاس دچار شکستگی شدید پا شدم. مچ پای من از دو نقطه شکست و همین مسئله باعث شد تا نتوانم در بازی برگشت مقابل الجزایر حضور پیدا کنم و قرارداد با پاریس‌سن‌ژرمن نهایی نشود.

نامجومطلق با اشاره به شرایط فعلی فوتبال ایران گفت: در حال حاضر، وضعیت فوتبال داخلی ما چندان مطلوب نیست. لیگ بدون تماشاگر برگزار می‌شود و انگیزه و هیجان بازیکنان کاهش یافته است. حضور تماشاگران، همانند گذشته، نقش مهمی در افزایش انگیزه و جذابیت مسابقات دارد، اما امروز این عنصر حیاتی از بازی‌ها حذف شده است. تیم ملی نیز شرایط ایده‌آلی ندارد. بسیاری از بازیکنان با تجربه ما، که در گذشته در جام‌های جهانی و لیگ‌های معتبر اروپایی حضور داشتند، اکنون کیفیت فنی و سطح آمادگی خود را از دست داده‌اند و سن بالای آن‌ها مانع از عملکرد بهینه تیم شده است. علاوه بر این، پرورش بازیکنان جوان و آماده برای جایگزینی نسل قدیمی با کیفیت کافی صورت نگرفته و شکاف میان بازیکنان جوان و پیشکسوت همچنان محسوس است. به طور کلی، برای بازگشت تیم ملی به سطح مطلوب و جذب توجه مردم، نیازمند برنامه‌ریزی دقیق، تقویت تیم‌های پایه و حضور موثر تماشاگران هستیم تا انگیزه، کیفیت و هیجان فوتبال ایران دوباره احیا شود. یکی از دلایل افت کیفیت تیم ملی، حضور بازیکنان ۳۷–۳۸ ساله در ترکیب تیم است. متأسفانه جایگزین‌های جوان و آماده با کیفیت کافی برای این بازیکنان وجود ندارد و همین مسئله تأثیر مستقیم بر سطح تیم دارد.

وی گفت: با این حال، شرایط گروهی که تیم ملی در آن قرار گرفته، امیدوارکننده است. خوشبختانه در گروه نسبتاً مناسبی قرار داریم و با توجه به اینکه تعداد تیم‌ها در رقابت‌های جام جهانی از ۳۲ به ۴۸ تیم افزایش یافته، نمی‌توان گفت ایران جزو تیم‌های ضعیف است. این موضوع فرصت مناسبی است تا حتی به عنوان تیم سوم صعود کنیم و شانس داریم به مرحله بعدی برسیم. با برنامه‌ریزی درست و عملکرد خوب بازیکنان، امیدواریم این هدف محقق شود.