روایت ایران توانمند در پریزاد

در پس این ایده، نگاهی راهبردی به رسانه دیده می‌شود؛ نگاهی که می‌خواهد «گفتمان امید» را نه در قالب جملات کلی، بلکه در دل تجربه‌های واقعی و دستاوردهای علمی بازنمایی کند. طراحی لوکیشن با حال‌وهوای زایشگاه، انتخاب سوژه‌هایی که از پیوند عضو تا کاشت حلزون و روایت بیماران خاص را دربر می‌گیرد و ساختار شبه‌زنده‌ای که امکان هم‌نفسی با نبض مخاطب را فراهم می‌کند، همه نشانه‌های یک طراحی هدفمند است. 

پریزاد چگونه خلق شد
علی زارعان، تهیه‌کننده پریزاد درخصوص ایده شکل گرفتن برنامه، به جام‌جم می گوید: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی رسالتی فراگیر در زمینه ارتقای سلامت عمومی برعهده دارد؛ رسالتی که صرفا محدود به سیاست‌گذاری یا مدیریت اداری نیست، بلکه به تلاش شبانه‌روزی یک بدنه گسترده و چندصدهزارنفری از پزشکان، پرستاران، پژوهشگران، نیروهای اورژانس، مدیران و کارکنان حوزه سلامت متکی است. در دل این مجموعه عظیم، روزنه‌های فراوانی از امید، موفقیت و پیشرفت وجود دارد؛ تجربه‌هایی ارزشمند در حوزه پزشکی و درمان که هر یک می‌تواند حال‌وهوای جامعه را تغییر دهد و تصویر روشن‌تری از توانمندی‌های کشور ارائه کند. ایده شکل‌گیری پریزاد از همین‌جا آغاز شد؛ از این دغدغه که چرا بخش مهمی از دستاوردهای علمی و انسانی حوزه سلامت کمتر روایت می‌شود و سهم آن در رسانه به اندازه اهمیتش نیست. ما تلاش کردیم با تکیه بر سه محور اصلی ــ ملی‌بودن، علمی‌بودن و امیدآفرینی ــ برنامه‌ای طراحی کنیم که هم بازتاب‌دهنده ظرفیت‌های داخلی باشد، هم برپایه مستندات و واقعیت‌های علمی پیش برود و هم بتواند حس امید و اعتماد را در مخاطب تقویت کند. پریزاد در واقع تلاشی است برای برداشتن گامی جدی در مسیر ترویج مفاهیم حوزه سلامت؛ نه صرفا با ارائه اطلاعات تخصصی، بلکه با روایت تجربه‌های زیسته، موفقیت‌های درمانی و همدلی میان مردم و تیم سلامت. باور ما این بود که اگر این روایت‌ها درست و دقیق گفته شوند، می‌توانند به سرمایه اجتماعی تبدیل شوند و نگاه جامعه را نسبت به آینده روشن‌تر کنند.وی درخصوص احساس نیاز به تولید چنین برنامه‌ای، بیان می‌کند: اگر بخواهم صریح بگویم، یکی از بزرگ‌ترین خلأهایی که پریزاد در پی پاسخ‌دادن به آن است، فقدان یک گفتمان منسجم درباره امید و موفقیت در رسانه است؛ گفتمانی که بر پایه تلاش، پایداری و دستاوردهای واقعی شکل گرفته باشد. در سال‌های اخیر در بسیاری از حوزه‌ها، به‌ویژه در عرصه سلامت، اتفاق‌های ارزشمند و پیشرفت‌های قابل‌توجهی رخ داده اما بازتاب رسانه‌ای آنها متناسب با اهمیت‌شان نبوده است. ما احساس کردیم جای برنامه‌ای که بتواند این موفقیت‌ها را دقیق، مستند و در عین‌حال الهام‌بخش روایت کند، خالی است. 
وی تاکید می‌کند: پریزاد تلاش می‌کند نگاهی تازه به این گفتمان داشته باشد؛ نگاهی که محور آن، همراهی مردم و تیم سلامت کشور در مسیر ساختن لحظه‌های بهتر و دستیابی به پیروزی‌های بیشتر است. تمرکز برنامه بر موضوعات پزشکی و درمانی نیز از همین روست. از یک سو، حامی برنامه وزارت بهداشت و طبیعی است که بخواهد تصویر روشن‌تری از تلاش‌ها و ظرفیت‌های این حوزه به جامعه ارائه شود؛ از سوی دیگر، واقعیت این است که ایران در بسیاری از شاخص‌های حوزه سلامت و پزشکی، در میان کشورهای پیشرو منطقه قرار دارد، اما این جایگاه کمتر به زبان روایت رسانه درآمده است. ما پریزاد را بخشی از یک پازل بزرگ‌تر می‌دانیم؛ پازلی که تصویری از ایران توانمند، علم‌گرا و پویا را ترسیم می‌کند. وقتی درباره دستاوردهایی مانند گسترش کاشت حلزون و نزدیک‌شدن آمار ناشنوایی درمان‌پذیر به حداقل ممکن سخن می‌گوییم، یا جایگاه ایران در پیوند اعضا در میان کشورهای منطقه را یادآوری می‌کنیم، در واقع از ثمره سال‌ها تلاش علمی و مدیریتی صحبت می‌کنیم. اینها صرفا آمار نیستند، بلکه روایت تغییر کیفیت زندگی انسان‌ها هستند.زارعان می‌گوید: شاید برخی از این مباحث در ظاهر تخصصی به نظر برسند و جای طرح‌شان در محافل علمی باشد، اما وقتی در کنار هم قرار می‌گیرند، نشان می‌دهند کشور در حوزه سلامت مسیر قابل‌توجهی را طی کرده است؛ مسیری که از دوره‌ای با وابستگی گسترده به نیروهای خارجی آغاز شده و امروز به مرحله‌ای رسیده که در بسیاری از عرصه‌های پزشکی، حرف‌های جدی برای گفتن دارد. بازنمایی این مسیر، هم ادای دِین به تلاشگران حوزه سلامت است و هم می‌تواند سرمایه‌ای از اعتماد و امید برای جامعه ایجاد کند. هدف ما این بود که این روایت کمتر شنیده‌شده را به متن گفت‌وگوی عمومی بیاوریم و سهمی در تقویت نگاه امیدوارانه و واقع‌بینانه به آینده داشته باشیم.
این تهیه‌کننده همچنین در پاسخ به این پرسش که چه شد محمدرضا شهیدی‌فر را برای اجرا قانع کرده‌، عنوان می‌کند: پاسخ دقیق این پرسش را شاید باید از خود آقای شهیدی‌فر شنید؛ چراکه ایشان از جمله چهره‌های دقیق، اندیشمند و کم‌نظیر در حوزه رسانه هستند و برای هر حضور رسانه‌ای، با وسواس و تأمل بسیار تصمیم می‌گیرند. طبیعی است که برای رسیدن به یک جمع‌بندی، ساعت‌ها گفت‌وگو و بررسی لازم باشد تا ابعاد مختلف یک پروژه روشن شود و تصویر روشنی از مسیر پیش رو شکل بگیرد. در مورد «پریزاد» نیز این روند طی شد. گفت‌وگوهای مفصل، بررسی ایده‌ها، واکاوی ساختار برنامه و تأمل بر پیام و رویکرد آن، همگی بخشی از مسیری بود که به تصمیم نهایی انجامید. حضور ایشان نتیجه یک دعوت ساده یا تصمیم لحظه‌ای نبود، بلکه حاصل فرآیندی فکری و حرفه‌ای بود.وی ادامه می‌دهد: بی‌تردید ارتباط صمیمانه و حرفه‌ای ایشان با فواد صفاریان‌پور(تهیه‌کننده دیگر این برنامه) نیز در این میان بی‌تأثیر نبود؛ اعتمادی که در طول سال‌ها همکاری شکل گرفته و بر پایه شناخت متقابل از نگاه و استانداردهای حرفه‌ای یکدیگراستواراست. ازسوی دیگر، آنچه برای آقای شهیدی‌فر اهمیت داشت، جدیت وعمق کار پژوهشی پروژه بود. گروه تحریریه برنامه، ساعت‌های طولانی صرف مطالعه، کشف سوژه‌ها و طراحی مسیر گفت‌وگو کرده بودند.این تلاش پژوهشی، که بادقت و وسواس پیش رفت،نشان می‌داد «پریزاد» قرار نیست برنامه‌ای سطحی یا شتاب‌زده باشد.درواقع فرآیندی طراحی شد که امکان ارزیابی دقیق و تصمیم‌گیری آگاهانه را برای ایشان فراهم می‌کرد. حوزه سلامت نیز به‌طور طبیعی با دغدغه‌های فکری و حرفه‌ای آقای شهیدی‌فر همخوانی داشت. ایشان همواره به موضوعاتی گرایش داشته‌اند که بر سه محور استوار است: امید، هویت ملی و نگاه علمی. پریزاد دقیقا بر همین سه سرفصل شکل گرفته بود؛ روایتی ملی، مبتنی بر مستندات علمی و در عین حال امیدآفرین. وقتی چنین هم‌راستایی‌ای میان رویکرد برنامه و سلیقه وجهان‌بینی مجری شکل می‌گیردتصمیم برای همراهی منطقی‌تر و طبیعی‌تر می‌شود. به گمان من آنچه در نهایت این همکاری را رقم زد، همین همپوشانی محتوایی و اطمینان از جدیت پروژه بود.

ایجاد همدلی با تیم سلامت 
این تهیه‌کننده درخصوص هدف اصلی برنامه پریزاد عنوان می‌کند: اگر بخواهم در یک جمله بگویم، هدف اصلی پریزاد ایجاد همدلی و همراهی در سطح جامعه با تیم سلامت کشور است؛ تیمی منسجم، همدل و پرتلاش که در هر شرایطی خود را خدمتگزار مردم می‌داند و سلامت آنان را در اولویت قرار می‌دهد. ما تلاش کرده‌ایم تصویری روشن و واقعی از این فرآیند ارائه دهیم؛ تصویری از کوششی چندوجهی که از پژوهش و آموزش تا درمان و پیگیری را دربرمی‌گیرد و در نهایت به حال خوب و امید به آینده ختم می‌شود. پریزاد می‌خواهد این ارتباط را تقویت کند؛ این‌که مردم بدانند پشت هر خدمت درمانی، شبکه‌ای گسترده از تلاش، تخصص و تعهد قرار دارد و این پیوند دوطرفه میان جامعه و نظام سلامت، سرمایه‌ای ارزشمند برای کشور است. پس از آن‌که اصالت و اهمیت موضوع برای تیم پژوهش محرز شد، نویسندگان وارد میدان می‌شوند و درباره شیوه پرداخت، زاویه روایت و چگونگی انتقال پیام تصمیم می‌گیرند. در مرحله نهایی نیز مهمانان انتخاب می‌شوند و ما در پریزاد میزبان روایت‌ها و تجربه‌های آنان هستیم. پریزاد در حال حاضر برای ۳۰ شب ماه مبارک رمضان طراحی و تدارک دیده شده است. از ابتدا نیز برنامه با همین چشم‌انداز تولید شد‌؛ یک مجموعه مناسبتی که در فضای معنوی این ماه، بتواند گفت‌وگویی متفاوت درباره سلامت، امید و تجربه‌های انسانی شکل دهد. با این حال، درباره ادامه‌دار بودن آن هنوز برای قضاوت زود است. باید صبر کرد و دید این برنامه چه تأثیری بر مخاطب و فضای عمومی جامعه می‌گذارد و تا چه اندازه می‌تواند ارتباطی پایدار با بینندگان برقرار کند. ماندگاری یک برنامه صرفا به تصمیم تولیدکننده وابسته نیست‌؛ بلکه نتیجه تعامل میان مخاطب، محتوا و کیفیت اجراست. برای آن‌که بتوانیم درباره تبدیل پریزاد به یک برند بلندمدت یا یک برنامه مقطعی اظهارنظر کنیم، باید به نقطه‌ای مشترک برسیم‌؛ همان «نقطه طلایی» که در آن، هم مخاطب احساس نیاز و تعلق کند و هم تیم تولید به این جمع‌بندی برسد که برنامه ظرفیت توسعه و استمرار را دارد. اگر این هم‌افزایی شکل بگیرد.
 
درک عمیق مجری از معنا 
زارعان، تهیه‌کننده برنامه پریزاد می‌گوید: من آقای شهیدی‌فر را پیش از آن‌که یک مجری بدانم، یک هنرمند محتوایی می‌دانم‌؛ فردی که درک عمیقی از معنا، روایت و تأثیرگذاری رسانه دارد. ایشان تنها به اجرای درست یک گفت‌وگو اکتفا نمی‌کند، بلکه نسبت به ساختار، فرم و حتی جزئی‌ترین مؤلفه‌های شکل برنامه حساس است. این دقت و وسواس حرفه‌ای، طبیعتا در تصمیم‌گیری‌های کلان و جزئی پریزاد تأثیرگذار بوده؛ از انتخاب سوژه و نحوه چینش مهمانان گرفته تا ریتم گفت‌وگو و فضای بصری، نگاه ایشان حضوری فعال دارد. برای آقای شهیدی‌فر، محتوا و فرم از هم جدا نیستند‌؛ هر دو باید در خدمت انتقال درست معنا و ایجاد ارتباط صادقانه با مخاطب باشند. 
اگر بخواهم دقیق‌تر بگویم، میزان تأثیرگذاری ایشان در شکل‌گیری هویت برنامه بسیار قابل‌توجه است. در کنار ایشان، آقای فؤاد صفاریان‌پور نیز به‌عنوان برنامه‌سازی شناخته‌شده،طی دودهه گذشته تجربه‌های موفق متعددی رارقم زده است. همراهی و همدلی این دو نگاه حرفه‌ای باعث شد پریزاد به یک ساختار منسجم و حساب‌شده برسد.درواقع، شکل نهایی برنامه حاصل گفت‌وگوی مداوم و همفکری این دو چهره است‌؛ تلاشی برای آن‌که هم استانداردهای محتوایی مورد نظر آقای شهیدی‌فر تأمین شود و هم تجربه ساختاری و اجرایی آقای صفاریان‌پور درطراحی برنامه به بهترین شکل به کار گرفته شود. 

بازتاب گسترده به روایت مدیر شبکه 
مدیر شبکه نسیم با حضور در پشت صحنه برنامه پریزاد از روند تولید این برنامه بازدید کرد. محمدرضا خوشرو، مدیر شبکه نسیم با هدف بررسی کیفیت تولید و گفت‌وگو با عوامل برنامه پریزاد به پشت صحنه این برنامه رفت. 
مدیر شبکه ضمن دیدار با حسین کرمانپور، رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت و همچنین تهیه‌کننده، مجری و اعضای گروه تولید در جریان جزئیات محتوایی و ساختاری برنامه قرار گرفت. خوشرو در این دیدار ‌مطرح کرد: این برنامه از سوی مخاطبان با استقبال قابل توجهی روبه‌رو شده است؛ به‌ویژه قسمت نخست آن‌که به موضوع اطلاع‌رسانی درباره بیماران SMA اختصاص داشت بازتاب گسترده‌ای در میان بینندگان داشت و توانست توجه افکار عمومی را به چالش‌ها و نیازهای این بیماران جلب کند. 
مدیر شبکه نسیم با اشاره به نقش رسانه در افزایش آگاهی عمومی در حوزه سلامت، از تلاش‌های عوامل برنامه قدردانی کرد و استمرار تولید برنامه‌های تخصصی و کاربردی در این حوزه را از اولویت‌های شبکه دانست.