کارزار اسکار شان پن؛ از انتشار پرونده‌ قهرمانانه تا جنجال تازه در فصل جوایز

در حالی‌که تنها حدود ۲۰ روز تا برگزاری مراسم اسکار باقی مانده، شان پن، بازیگر ۶۵ ساله و دو بار برنده اسکار، با اقدامی بحث‌برانگیز توجه‌ها را دوباره به خود جلب کرده است. او با همکاری مجله نیویورک یک گزارش بلندبالا درباره ماجرای «قهرمانانه» خود در سال ۲۰۱۳ منتشر کرده؛ روایتی که دقیقاً در حساس‌ترین روزهای رأی‌گیری اعضای آکادمی منتشر شده و زمان‌بندی آن پرسش‌برانگیز است.

در این گزارش، پن به‌عنوان «ماجراجوی دیپلماتیک» توصیف شده است. ماجرا از آنجا آغاز می‌شود که او در سال ۲۰۱۳ متوجه می‌شود یک تاجر آمریکایی به نام جیکوب استرایکر بدون تفهیم اتهام، ۱۸ ماه در زندان بولیوی نگه داشته شده است. پن با استفاده از رابطه دوستانه‌اش با رئیس‌جمهور وقت بولیوی وارد عمل می‌شود؛ او در کنگره آمریکا شهادت می‌دهد، با مقامات بولیوی دیدار می‌کند و در نهایت به آزادی استرایکر در دسامبر ۲۰۱۳ کمک می‌کند.

این داستان سال‌ها پیش رخ داده، اما انتشار آن درست در هفته پایانی رأی‌گیری اسکار، آن هم زمانی که رقابت بهترین بازیگر نقش مکمل مرد بسیار نزدیک است، نشان می‌دهد پن به‌خوبی می‌داند چه زمانی باید برگ برنده‌اش را رو کند.

پن که آخرین بار در سال ۲۰۰۹ برای فیلم (Milk) اسکار گرفته، امسال در رقابتی بسیار پراکنده قرار دارد.  

– استلان اسکاشگورد برنده گلدن گلوب شده،  

– جیکوب الرودی جایزه منتخب منتقدان را برده،  

– و پن تازه در مراسم بفتا اولین پیروزی مهم فصل را کسب کرده است.

در چنین شرایطی، هر حرکت تبلیغاتی می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد.

اقدام پن هرچند جسورانه است، اما اولین نمونه از رفتارهای عجیب در فصل جوایز نیست. تاریخ اسکار پر است از کارزارهای جنجالی:

در سال ۱۹۹۸، هاروی واینستین برای پیروزی (Shakespeare in Love) در رقابت با (Saving Private Ryan) از هیچ اقدامی فروگذار نکرد:  

– دعوت از هیلاری کلینتون برای میزبانی افتتاحیه،  

– تبلیغات گسترده‌تر از (Saving Private Ryan)،  

– استخدام لابی‌گر  

– و حتی راه‌اندازی کمپین تخریبی علیه فیلم اسپیلبرگ.  

نتیجه این تلاش‌ها یکی از شگفت‌انگیزترین پیروزی‌های تاریخ اسکار بود.

چهار سال بعد، واینستین با انتشار یک یادداشت جعلی منتسب به رئیس سابق آکادمی در حمایت از (Gangs of New York) جنجال تازه‌ای آفرید؛ اقدامی که نتیجه معکوس داد و فیلم دست خالی مراسم را ترک کرد.

در سال ۲۰۱۱، ملیسا لئو که نگران دیده نشدنش در مقایسه با رقبای جوان‌تر بود، شخصاً هزینه تبلیغات مجلات سینمایی را پرداخت. عکس‌های او با تیتر «در نظر بگیرید…» منتشر شد و در نهایت لئو اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به دست آورد.

در سال ۱۹۶۰، کمپین عجیب بازیگر فیلم (The Alamo) با شعارهایی اغراق‌آمیز و مذهبی چنان واکنش منفی برانگیخت که حتی مجله ورایتی از چاپ آن خودداری کرد. ویلیس نیز در نهایت ناکام ماند.

اکنون همه نگاه‌ها به ۱۵ مارس دوخته شده؛ روزی که مشخص می‌شود آیا انتشار این گزارش دیرهنگام توانسته رأی اعضای آکادمی را به سمت شان پن متمایل کند یا خیر. آنچه مسلم است، او با این حرکت کارزار اسکار ۲۰۲۶ را وارد مرحله‌ای تازه و بحث‌برانگیز کرده است.