بازگشت بن استیلر به زمین بازی؛ آیا «The Dink» جانشین شایسته «Dodgeball» خواهد بود؟

اعلام تاریخ انتشار فیلم «The Dink» برای ژوئیه ۲۰۲۶، هیجان خاصی را در میان طرفداران ژانر کمدی ورزشی برانگیخته است، به خصوص به دلیل نام‌های بزرگی که در پشت و جلوی دوربین قرار دارند. بن استیلر، کمدین افسانه‌ای که با فیلم‌های کالت‌مانندی همچون Dodgeball (وسطی) استانداردهای کمدی ورزشی را در دهه ۲۰۰۰ بازتعریف کرد، این بار نه تنها به عنوان بازیگر، بلکه به عنوان تهیه‌کننده از طریق کمپانی خود، Red Hour Films، در این پروژه حضور دارد.

حضور استیلر در این پروژه، ناخودآگاه مقایسه‌ها را با Dodgeball زنده می‌کند. اگر در آن فیلم، ورزش فراموش‌شده وسطی دستمایه طنز قرار گرفته بود، در «The Dink»، پدیده نوظهور پیکل‌بال هدف گرفته شده است. شان کلمنتس (Sean Clements)، نویسنده فیلمنامه، داستانی خلق کرده که در آن قهرمان شکست‌خورده داستان (جیک جانسون) باید برای نجات باشگاه، آبروی پدر و بازپس‌گیری هویت خود، در مسابقه‌ای سرنوشت‌ساز شرکت کند. این ساختار کلاسیک “Underdog” (قهرمان توسری‌خور)، فرمولی امتحان‌پس‌داده است که با کارگردانی جاش گرین‌بام، احتمالا رنگ و بوی مدرن و متفاوتی خواهد گرفت.

اما یکی از بزرگترین سورپرایزهای لیست بازیگران، حضور اندی رادیک (Andy Roddick)، ستاره سابق و قهرمان تنیس جهان است. رادیک در این فیلم نقش رقیب دوران کودکی داستی را بازی می‌کند؛ نقشی که نوعی “متا-کمدی” (Meta-Comedy) محسوب می‌شود. دیدن یک قهرمان واقعی گرند اسلم در حال کری خواندن در زمین‌های کوچک پیکل‌بال، پتانسیل کمدی فوق‌العاده‌ای دارد و نشان می‌دهد که فیلم قصد دارد با کلیشه‌های جدی ورزش تنیس شوخی کند. رویارویی جیک جانسون (در نقش تنیسور شکست‌خورده) و اندی رادیک (در نقش قهرمان موفق) موتور محرک بخش پایانی فیلم خواهد بود.

تیم بازیگری مکمل نیز بسیار غنی است. پاتون اسوالت، کلوئی فاینمن (ستاره SNL) و کریس پارنل، هر کدام وزنه‌ای در دنیای کمدی محسوب می‌شوند. اپل تی‌وی پلاس با جمع کردن این گروه، نشان داده که قصد دارد فراتر از یک فیلم ورزشی معمولی عمل کند. «The Dink» تلاش می‌کند تا علاوه بر خنداندن مخاطب، به موضوعات عمیق‌تری مثل “پذیرش شکست”، “رابطه پدر و پسر” و “کنار آمدن با تغییرات دوران میانسالی” بپردازد. با توجه به اینکه بن استیلر و جان لشر تهیه‌کنندگی کار را بر عهده دارند، می‌توان انتظار داشت که کیفیت تولید و طنز فیلم در سطح بالایی باشد و شاید بتواند پیکل‌بال را همان‌طور که راکی بوکس را جاودانه کرد (البته با خنده)، در فرهنگ عامه تثبیت کند.