نامزد اسکار ۲۰۲۶ که هر نقش را به تجربه‌ای کامل تبدیل می‌کند

دلروی لیندو نخستین‌بار در سال ۱۹۹۲ با نقش «وست ایندیَن آرچی» در فیلم (Malcolm X) به کارگردانی اسپایک لی توجه‌ها را به خود جلب کرد؛ نقشی کوتاه اما ماندگار که بسیاری معتقد بودند شایسته نامزدی اسکار بود. اکنون، پس از ۳۴ سال فعالیت سینمایی و تلویزیونی، آکادمی سرانجام او را برای نقش «دلتا اسلیم» نوازنده بلوزی بااستعداد اما زخم‌خورده، در فیلم (Sinners) نامزد اسکار کرده است.

لیندو در طول چهار دهه، طیفی گسترده از شخصیت‌ها را خلق کرده: از پدر خانواده در (Crooklyn) تا قاچاقچی بی‌رحم در (Clockers)، از کهنه‌سرباز MAGA در (Da 5 Bloods) تا وکیل کاریزماتیک سریال (The Good Fight). ویژگی مشترک همه این نقش‌ها، حضور پرقدرت و عمقی است که او به شخصیت‌ها می‌بخشد. همان‌طور که خودش می‌گوید: «شما فقط سر صحنه نمی‌روید و بازی می‌کنید؛ باید آماده باشید.»

برای خلق وست ایندیَن آرچی، لیندو ساعت‌ها در بیمارستان‌های بروکلین با بیماران سکته‌کرده وقت گذراند تا فیزیک و گفتار شخصیت را بسازد. درباره دلتا اسلیم نیز خود را در موسیقی بلوز غرق کرد: «سون هاوس، مادی واترز، هاولین ولف… و کتاب‌هایی مثل (Blues People) و (Deep Blues) به من کمک کردند فرهنگ و زندگی این موسیقی‌دان‌ها را بفهمم.»

او همچنین با موسیقی‌دانان نیواورلئان کار کرد تا پیانو و هارمونیکا را برای نقش بیاموزد. نتیجه، شخصیتی است که هم طنز دارد، هم تراژدی، هم ترس و هم لطافت، نمونه‌اش صحنه خوردن سیر برای اثبات اینکه «خون‌آشام نیست»، که لیندو آن را کاملاً جدی بازی کرده: «برای دلتا اسلیم این لحظه‌ای حیاتی است، نه کمدی.»

لیندو درباره نقش‌های پیچیده‌اش، از جمله شخصیت سیاسی‌اش در (Da 5 Bloods)، می‌گوید تلاش می‌کند بدون قضاوت وارد ذهن شخصیت شود: «باید بفهمم این آدم از کجا آمده، چه چیزی او را شکسته یا ساخته.»

او باور دارد (Sinners) نیز مانند آثار مهم دیگرش، هم به گذشته نگاه می‌کند و هم به امروز: «بعد از نمایش فیلم، پیام‌هایی از آدم‌هایی دریافت کردم که سال‌ها ندیده بودم… آن‌جا بود که فهمیدم فیلم واقعاً تأثیر گذاشته.»