زن جوانی برای شرکت در جشن تولد یکی از دوستانش، سوار بر یک خودرو عبوری شد، اما غافل از آن بود که این سفر به کابوسی وحشتناک تبدیل خواهد شد.

مراجعه‌کننده‌ای ۳۲ ساله با ظاهری آشفته وارد اتاق مشاوره کلانتری شد و ماجرای تلخ خود را این‌گونه روایت کرد: «حدود دو ماه پیش به تولدی در یکی از باغ‌رستوران‌های خوشنام دعوت شدم. جشن ساعت ۸ شب آغاز می‌شد. همسرم مخالف حضور من در آن مهمانی بود، اما با وجود بحث‌ها و مخالفت‌هایش، نتوانست مانعم شود. در روز مراسم، دخترم را به خانه پدرم بردم و چون شوهرم هنوز از محل کار بازنگشته بود، مجبور شدم به‌تنهایی راهی شوم. هوا هنوز روشن بود، به همین دلیل از آژانس استفاده نکردم و کنار خیابان منتظر شدم تا ماشینی عبوری سوارم کند.»

اما در میانه راه، راننده به طرز مشکوکی مسیر را تغییر داد. با وجود اعتراض زن، بی‌توجه به حرف‌های او به راه خود ادامه داد. هوا تاریک شده بود و ترس تمام وجود زن را فرا گرفته بود راننده به او تجاوز کرد و در نهایت، راننده او را از خودرو به بیرون پرت کرد. زن وحشت‌زده خود را به نزدیک‌ترین باغ‌رستوران رساند و ساعتی در شوک مطلق سپری کرد، سپس به خانه بازگشت؛ اما تصمیم گرفت ماجرا را با کسی در میان نگذارد.

با گذشت چند روز، به پزشک زنان مراجعه کرد و آزمایش‌هایی انجام داد. پس از یک ماه، موضوع را با همسرش در میان گذاشت. حال روحی‌اش وخیم بود؛ احساس گناه، عذاب وجدان، بی‌خوابی، بی‌اشتهایی و ناتوانی در پاسخ‌گویی به نیازهای فرزند خردسالش، زندگی روزمره‌اش را مختل کرده بود.

فهیمه محمدیان، کارشناس ارشد روانشناسی، در خصوص این پرونده گفت: «جرایم جنسی از خشن‌ترین نوع جرایمی هستند که می‌توانند بر زندگی افراد سایه افکنند. آثار این‌گونه اتفاقات می‌تواند تا مدت‌ها باقی بماند و گاه هیچ‌گاه از ذهن و روان قربانی پاک نشود. تجاوز جنسی پدیده‌ای پیچیده با پیامدهای جدی جسمی، روانی و حتی قانونی است.»

او افزود:  «اثرات روانی پس از تجاوز می‌تواند شامل اضطراب، افسردگی، احساس گناه، سرزنش خود، اختلال خواب و حافظه، و حتی تمایلات خودکشی باشد. قربانیان معمولاً دچار احساس بی‌پناهی، ترس، خجالت، حقارت، عصبانیت و شرم می‌شوند. فشارهای روانی ناشی از این رخدادها، سلامت روان را به شدت تهدید می‌کند.»

محمدیان تأکید کرد:  «برای مقابله با این پدیده باید آن را از منظرهای روانی، اجتماعی، زیستی و فرهنگی بررسی کرد. همچنین نیازمند آموزش‌های پیشگیرانه در سطح جامعه و تقویت شبکه‌های حمایتی خانوادگی و اجتماعی هستیم. شناسایی و درمان قربانیان از اهمیت زیادی برخوردار است تا از گسترش آثار مخرب روانی جلوگیری شود.»

خشونت علیه زنان؛ تهدیدی برای سلامت فرد و جامعه

اعمال خشونت علیه زنان، سابقه‌ای طولانی دارد، اما امروزه به عنوان یک مسئله اجتماعی جدی‌تر مطرح شده است. این خشونت نه‌تنها بر زندگی فردی قربانی اثرات منفی می‌گذارد، بلکه تبعات آن به کل جامعه سرایت می‌کند. احساس ناامنی اجتماعی، اختلال در روابط میان‌فردی، بی‌اعتمادی و هدررفت انرژی‌های انسانی، تنها بخشی از پیامدهای آن است.

از سوی دیگر، تأثیرات روانی آن از جمله افسردگی، اضطراب، کاهش اعتماد به نفس و استرس‌های شدید، زندگی فرزندان این زنان را نیز دچار بحران می‌کند. مقابله با این پدیده نیازمند اقدام جمعی، آموزش، حمایت روانی، و توجه جدی نهادهای مسئول است.