به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، نروژ پس از ۲۷ سال غیبت در جام جهانی (آخرین حضور در فرانسه ۱۹۹۸)، با پیروزی قاطع مقابل ایتالیا در سن‌سیرو، مستقیماً به جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کرد و آتزوری را به پلی‌آف فرستاد. هالند که هنگام آخرین حضور نروژ در جام جهانی حتی متولد نشده بود، حالا این تورنمنت را به عنوان چالش اصلی خود می‌بیند.

هالند پس از صعود گفت: «خوشحالم، اما بیشتر احساس آرامش می‌کنم. فشار زیادی وجود دارد و من آن را حس می‌کنم، اما لذت‌بخش است.» در مرحله مقدماتی، او با ۱۶ گل در ۸ بازی آقای گل اروپا شد و دو برابر نزدیک‌ترین تعقیب‌کنندگانش گل زد. نمایش‌هایی مانند پنچ‌گانه مقابل مولداوی و هت‌تریک مقابل رژیم صهیونیستی نقش کلیدی در صعود نروژ داشتند. او اکنون با ۵۵ گل در ۴۸ بازی ملی، برترین گلزن تاریخ کشورش است.

هالند همراه با مارتین اودگارد نسل طلایی نروژ را رهبری می‌کند، نسلی که شامل بازیکنانی چون الکساندر سورلوت، اسکار باب، آنتونیو نوسا و یورگن استراند لارسن می‌شود. نروژ با کسب تمام امتیازات ممکن و بهترین تفاضل گل اروپا (۳۷ گل زده و تنها ۵ گل خورده)، صعودی مقتدرانه داشت.

عملکرد هالند در منچسترسیتی نقش کلیدی در آماده‌سازی او برای جام جهانی دارد. او فصل جاری را فوق‌العاده آغاز کرده و با ۲۵ گل و ۴ پاس گل در تمام رقابت‌ها، در مسیر تکرار یا حتی شکستن رکورد بهترین فصل خود (۵۲ گل در ۵۳ بازی در ۲۰۲۲/۲۳) قرار دارد.

در جام جهانی، نروژ با فرانسه، سنگال و برنده پلی‌آف (عراق، بولیوی یا سورینام) هم‌گروه است. هواداران نروژی پس از ۲۵ سال انتظار، رویای رسیدن به مرحله یک‌هشتم نهایی را دارند؛ رکوردی که در ۱۹۳۸ و ۱۹۹۸ به ثبت رسید.

سرمربی نروژ، استوله سولباکن، هالند را «ماشین گلزنی» می‌نامد و خود هالند با خوش‌بینی می‌گوید: «ما کدهای قدیمی را شکستیم و تیم بهتری شدیم. احساس می‌کنم این آغاز چیزی بزرگ است.»

هالند و نروژ با انگیزه‌ای بالا وارد جام جهانی می‌شوند تا پس از سال‌ها، تاریخ‌سازی کنند و بهترین نسخه از ستاره پرتلاش خود را به نمایش بگذارند.

انتهای پیام/