جیمز کامرون، فیلم‌ساز بزرگ و خالق مجموعه «آواتار» (Avatar)، در گفت‌وگویی که در پادکست (Just Foolin’ About with Michael Biehn) مطرح شده، توضیح می‌دهد که هنگام نوشتن فیلمنامه «آواتار: راه آب» (Avatar: The Way of Water) با یک چالش جدی روبه‌رو بوده است: حجم عظیم اطلاعاتی که باید پیش از شروع داستان اصلی به مخاطب منتقل می‌شد.

از آنجا که داستان فیلم دوم ۱۶ سال پس از فیلم اول می‌گذرد و در دنیای واقعی نیز ۱۳ سال فاصله میان دو فیلم وجود داشت، کامرون باید در چند صفحهٔ ابتدایی، اتفاقات مهمی مانند تشکیل خانواده جیک و نیتیری، بازگشت انسان‌ها به پاندورا و تغییرات بزرگ جهان داستان را توضیح می‌داد. او می‌گوید تلاش کرده این حجم از اطلاعات را در «۶ یا ۷ صفحه» خلاصه کند، اما موفق نمی‌شده است.

در همین دوران، کامرون در یک دکه روزنامه‌فروشی چشمش به مجله (Written By) می‌افتد؛ مجلهٔ رسمی اتحادیه نویسندگان آمریکا. روی جلد نوشته شده بود: «۱۰ تکنیک عالی برای نوشتن توضیح». او با هیجان مجله را می‌خرد و به خانه می‌برد؛ اما وقتی مقاله را باز می‌کند، می‌بیند عنوان کامل آن این است:  
«۱۰ تکنیک عالی برای نوشتن توضیح، با مثال‌هایی از The Terminator»  
و نویسنده مقاله خودِ جیمز کامرون بوده است.

کامرون با خنده تعریف می‌کند که این کشف چقدر برایش عجیب بوده، اما در نهایت همان تکنیک‌هایی که سال‌ها پیش درباره‌شان نوشته بود، به او کمک کرد تا بخش دشوار مقدمه «راه آی» را حل کند. او اعتراف می‌کند که این بخش از فیلم شاید «ظریف‌ترین» کارنامه‌اش نباشد، اما پس از عبور از آن، توانست داستان اصلی را با انرژی و تمرکز کامل پیش ببرد.

گزارش همچنین یادآوری می‌کند که (The Terminator) هنوز هم یکی از بهترین نمونه‌های نوشتن توضیح در سینما محسوب می‌شود—و حالا مشخص شده که کامرون هنگام نوشتن «آواتار 2» ناخواسته دوباره شاگرد نسخهٔ جوان‌تر خودش شده است.