به گزارش خبرگزاری آنا، بازگشت حسن یزدانی به تشک با دو برد، او را بعد از یک سال غیبت در مسابقات جهانی بار دیگر وارد کورس مدعیان تیم ملی کرد و این بار در دو وزن بالاتر.

دارنده یک طلا و دو نقره بازی‌های المپیک، ۳ طلا، ۳ نقره و یک برنز جهانی سال آینده ۳۲ ساله می‌شود، اما خودش را برای شرکت در یازدهمین میدان جهانی و المپیک دوره قهرمانی‌اش آماده می‌کند، درحالیکه این چهارمین وزنی خواهد بود که در رده سنی بزرگسالان در آن رقابت خواهد کرد.

***
شروع کار حسن یزدانی در تیم ملی بزرگسالان در وزن ۷۰ کیلوگرم بود. او در مسابقات جهانی ۲۰۱۵ لاس‌وگاس برای اولین بار ملی‌پوش شد و به فینال این وزن رسید. در مصاف با ماگومدرسول گادژی ماگمادوف روس، باخت تا رنگ اولین مدال جهانی‌اش، نقره شود.

بعد از آن به یک وزن بالاتر رفت، وزن المپیکی ۷۴ کیلوگرم تا باکیفیت‌ترین مدال زندگی‎‌اش را به دست آورد: طلای المپیک ۲۰۱۶ ریودوژانیرو با شکست انور گدویف روس؛ مسابقه‌ای که بار‌ها و بار‌ها به خاطر مصدومیت گدویف قطع شد و درنهایت این کشتی ۶-۶ به سود نماینده جوان ایران به پایان رسید تا کشتی آزاد ایران ۱۶ سال بعد از طلای علیرضا دبیر در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی، بار دیگر طلایی شود.

برای جهانی ۲۰۱۷ پاریس باز هم تغییر وزن داد، این‌بار به ۸۶ کیلوگرم رفت، وزنی تا سال ۲۰۲۴ در آن ماند. شروع کارش در ۸۶ کیلوگرم با طلا همراه بود، اما بعد از آن، به دلیل ظهور دیوید تیلور، با چالش بزرگی در حضور او مواجه شد.

سال ۲۰۱۸ در همان مبارزه اول با او برخورد کرد و باتوجه به فینالیست شدن تیلور، یزدانی به شانس مجدد رفت و تنها مدال برنز دوره حرفه‌ای‌اش را در بوداپست گرفت.

سال ۲۰۱۹ که تیلور به خاطر جراحی به نورسلطان نیامد و گفت خودش را برای المپیک آماده می‌کند، حسن یزدانی در ۸۶ کیلوگرم طلا گرفت.
در المپیک ۲۰۲۰ توکیو که به خاطر کووید، سال ۲۰۲۱ برگزار شد، باز هم به تیلور در ۸۶ کیلوگرم باخت و نقره المپیک را گرفت، اما دو ماه بعد از آن، در اسلو، تنها بردش مقابل این آمریکایی را به دست آورد و قهرمان جهانی ۲۰۲۱ نروژ شد.

سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ هم دو باخت بد در فینال مقابل حریف آمریکایی داشت و دو نقره دیگر گرفت و بعد از آن کتفش را جراحی کرد و خودش را به المپیک ۲۰۲۴ پاریس رساند؛ جایی که دیگر دیوید تیلور نبود و حریف آمریکایی در فاینال ایکس مغلوب آرون بروکس شده بود.
حسن یزدانی، اما در پاریس طلایی نشد و در فینال به ماگومد رمضانوف روس باخت و به مدال نقره المپیک بسنده کرد.

***
تا اینجای کار، او ۱۰ مدال گرفته بود، در سه وزن ۷۰، ۷۴ و ۸۶ کیلوگرم و دیگر کاملا در ۸۶ کیلوگرم تثبیت شده بود که برای بار دوم، کتفش را جراحی کرد و به این ترتیب برای اولین بار بعد از ۱۰ سال حضور متوالی در ترکیب تیم ملی آزاد ایران، به جهانی ۲۰۲۵ زاگرب نرفت.

بازگشت او به تشک، دو وزن بالاتر بود: ۹۷ کیلوگرم با دو کشتی در لیگ مقابل ابوالفضل بابالو و مجتبی گلیج که هر دو نفر را به راحتی شکست داد و اینطور که پیداست در همین وزن وارد چرخه انتخابی تیم ملی برای سال ۲۰۲۶ خواهد شد.

در چرخه جهانی منامه، با او هم مثل مدال‌آوران برخورد شد تا از شرکت در مسابقات قهرمان کشوری – مرحله اول چرخه- معاف شده و به گفته سرمربی تیم ملی، هرچند مثل مدال‌آوران جهانی زاگرب طی ماه‌های پیش رو به تورنمنت اعزام خواهد شد، اما او هم جواز مرحله نهایی انتخابی تیم ملی را دارد.

حالا سوال اینجاست که در مرحله پایانی انتخابی تیم ملی در وزن ۹۷ کیلوگرم، جایی که امیرعلی آذرپیرا نایب قهرمان سال ۲۰۲۵ جهان و نفر سوم المپیک ۲۰۲۴ پاریس حضور دارد، برای رسیدن دوبنده به دوبنده وزن تخصصی‌اش به یک برد احتیاج دارد و حسن یزدانی به دو برد؟ چراکه طبق روال روتین چرخه‌های این فدراسیون، عنوان‌دار سال گذشته جهان، در مرحله نهایی انتخابی در مصاف با کسی که در چرخه آن سال چندین میدان مهم را با موفقیت پشت سر گذاشته و مجوز این مرحله و مصاف با مدال‌دار را به دست آورده، با یک برد بار دیگر ملی‌پوش شده، اما رقیبش به ۲ برد احتیاج داشته است.

حالا باید دید درخصوص حسن یزدانی که باوجود غیبت در جهانی ۲۰۲۵، اما به واسطه کارنامه درخشانش، مثل مدال‌داران جهان وارد چرخه شده، در مبارزه نهایی چطور برخورد خواهد شد، کفه ترازو به سمت امیرعلی آذرپیرای نایب قهرمان جهان است و یا حسن یزدانیِ رکورددار، اما کم تجربه در ۹۷ کیلوگرم.

گزینه سوم هم می‎‌تواند در نظر گرفتن دو برد از سه مسابقه برای هر دو کشتی‎‌گیر باشد که البته به این شکل با امیرعلی آذرپیرا برخلاف سایر عنوان‌داران جهان در چرخه ۲۰۲۶ برخورد شده و طبعا این عادلانه نخواهد بود.