طرح‌های شگفت‌انگیزی برای ساخت طولانی‌ترین پل معلق جهان در ایتالیا در جریان است. با وجود آنکه مقامات مجوزهای لازم برای اتصال سیسیل به سرزمین اصلی ایتالیا را صادر کرده‌اند، طراحان این پروژه بار دیگر با یک مانع تازه روبه‌رو شده‌اند. پروژه پل مسینا قرار است هزینه‌ای هنگفت معادل ۱۲ میلیارد پوند (۱۳.۵ میلیارد یورو) داشته باشد و اتحادیه اروپا نیز با تأمین ۵۰ درصد از هزینه‌های طراحی اجرایی زیرساخت ریلی (حدود ۲۰ میلیون یورو) موافقت کرده است.

پس از تکمیل، این پل ۳.۶ کیلومتر طول خواهد داشت و رکورد فعلی طولانی‌ترین پل جهان در ترکیه را پشت سر می‌گذارد. این سازه بر دو برج فولادی استوار خواهد بود که هر کدام بیش از ۳۹۶ متر ارتفاع دارند و به مسیر جاده‌ای و ریلی مجهز می‌شود که توان تحمل سرعت باد تا ۲۹۲ کیلومتر بر ساعت را دارد.

این پروژه زیربنایی به‌ویژه برای گردشگران بریتانیایی که قصد سفر به سیسیل را دارند جذاب است؛ چرا که زمان عبور را به تنها ۱۰ دقیقه کاهش می‌دهد، در حالی که استفاده از کشتی، با در نظر گرفتن زمان انتظار در صف، می‌تواند بیش از نیم ساعت طول بکشد.

جورجیا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا، در این باره گفت:

این کار آسانی نیست، اما آن را سرمایه‌گذاری برای حال و آینده ایتالیا می‌دانیم و از چالش‌های دشوار وقتی منطقی باشند استقبال می‌کنیم.

متئو سالوینی، وزیر حمل‌ونقل ایتالیا، نیز اعلام کرد هدف این است که این سازه بین سال‌های ۲۰۳۲ تا ۲۰۳۳ به بهره‌برداری برسد. او مدعی شد این پروژه ۱۲۰ هزار شغل ایجاد خواهد کرد و موجب رشد اقتصادی چشمگیری در مناطق فقیر سیسیل و کالابریا می‌شود.

ایده اتصال سیسیل به سرزمین اصلی ایتالیا به دوران روم باستان بازمی‌گردد؛ زمانی که گفته می‌شود کنسول متلوس در سال ۲۵۲ پیش از میلاد با اتصال بشکه‌ها و قایق‌ها، فیل‌های جنگی را از تنگه عبور داد. از آن زمان تاکنون طرح‌های مختلفی برای ساخت پل مطرح شده اما به بن‌بست خورده‌اند؛ از جمله تلاش‌های اخیر در سال ۲۰۰۹ که در سال ۲۰۱۳ متوقف شد.

رسیدن به این مرحله، به دلایل مختلف، تا این اندازه زمان‌بر بوده است. نخست، نگرانی‌هایی وجود داشت مبنی بر اینکه پول مالیات‌دهندگان ممکن است توسط گروه‌های تبهکار سیسیلی و کالابریایی به یغما برده شود. افزون بر این، دغدغه‌هایی درباره آسیب‌های زیست‌محیطی، هزینه‌های سنگین و مسائل ایمنی مطرح شده است.

در پاسخ به این نگرانی‌ها، سالوینی گفته است:

این پل شغل، ثروت و زیبایی به همراه خواهد آورد و با کاهش قابل‌توجه انتشار دی‌اکسید کربن، آن را به یکی از سبزترین پل‌های جهان تبدیل می‌کند.

از سوی دیگر، این منطقه یکی از فعال‌ترین نواحی لرزه‌خیز در حوزه مدیترانه به شمار می‌رود. در سال ۱۹۰۸، این منطقه شاهد زلزله‌ای ویرانگر با بزرگی ۷.۱ ریشتر بود که جان بیش از ۱۰۰ هزار نفر را گرفت. با این حال، معماران پروژه اطمینان داده‌اند که پل توان مقاومت در برابر زمین‌لرزه‌ها را خواهد داشت.

با وجود این، زمانی که یک دادگاه ایتالیایی حکم داد این پل با قوانین زیست‌محیطی و مقررات مناقصه اتحادیه اروپا مغایرت دارد، مقامات با مانع تازه‌ای روبه‌رو شدند. دیوان محاسبات ایتالیا در رأی خود اعلام کرد: «فرضیات مطرح‌شده درباره دلایل مختلف موسوم به “منافع عمومی” از سوی نهادهای فنی تأیید نشده و با مستندات کافی پشتیبانی نمی‌شوند.»

علاوه بر جلب نظر نهادهای رسمی، مخالفت‌هایی نیز از سوی حدود ۴ هزار ساکنی که در دو سوی تنگه مسینا زندگی می‌کنند، علیه این پروژه بزرگ مطرح شده است. خانه‌های این افراد در معرض تخریب قرار دارد و همین موضوع احتمال طرح دعاوی حقوقی را به‌شدت افزایش داده است.

با این حال، جورجیا ملونی و دولت ایتالیا وعده داده‌اند این رأی را با دقت بررسی کنند و با وجود موانع، برنامه‌ها برای تبدیل این پل به واقعیت را ادامه دهند.