مریل استریپ برای نقشی نامزد اسکار شد که رمانش را «جنایت علیه ادبیات» می‌دانست

مریل استریپ، یکی از برجسته‌ترین بازیگران تاریخ سینما، برای بازی در فیلم «پل‌های مدیسون کانتی» نامزد اسکار شد؛ در حالی‌که رمان اصلی را به‌شدت ناپسند می‌دانست و آن را «جنایت علیه ادبیات» توصیف کرده بود.

رمان رابرت جیمز والر پس از انتشار در سال ۱۹۹۲ به پدیده‌ای فرهنگی تبدیل شد و ۱۶۴ هفته در فهرست پرفروش‌های نیویورک‌تایمز باقی ماند. با وجود نقدهای منفی، محبوبیت گسترده کتاب باعث شد اقتباس سینمایی آن اجتناب‌ناپذیر باشد. استیون اسپیلبرگ حقوق کتاب را پیش از انتشار و تنها با ۲۵ هزار دلار خرید و سپس پروژه میان چند کارگردان دست‌به‌دست شد تا اینکه کلینت ایستوود کارگردانی و نقش اصلی مرد را بر عهده گرفت.

ایستوود با استفاده از نفوذ خود، برخلاف ترجیحات اسپیلبرگ، مریل استریپ را برای نقش فرانچسکا جانسون انتخاب کرد. استریپ ابتدا نقش را رد کرد و حتی اجازه نداد دستیارش کتاب را بخواند. او در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۵ گفت: «نمی‌گذارم آن را بخوانی. این کتاب جنایتی علیه ادبیات است.» اما فیلمنامه ریچارد لاگراونیس با بازآفرینی داستان و حذف نثر سنگین رمان، نظر او را تغییر داد.

استریپ همچنین شیوه کاری ایستوود (برداشت‌های کم، تمرکز بر لحظهٔ اول و پرهیز از اتلاف وقت) را عامل مهمی در پذیرش نقش دانست. او گفت همیشه «اولین برداشت» را بهترین می‌داند و نمی‌خواهد انرژی‌اش در تنظیمات فنی هدر برود.

فیلم در نهایت به اثری عمیقاً احساسی تبدیل شد و پایان اشک‌بار آن (دعوت بی‌کلام ایستوود از استریپ زیر باران) به یکی از لحظات ماندگار سینما بدل شد. هرچند استریپ رمان را دوست نداشت، اما بازی او در نسخه سینمایی یکی از نامزدی‌های متعدد اسکار او را رقم زد.