ریور فینیکس همیشه بخشی از من خواهد بود

ایتن هاک، پس از سالی پربار با نقش‌آفرینی در (Blue Moon)، (The Lowdown) و (Black Phone 2)، در جشنواره فیلم پالم اسپرینگز جایزه دستاورد هنری دریافت کرد. او در سخنرانی احساسی خود گفت این لحظه او را «بسیار در فکر فرو برده» و به یاد کسانی انداخته که مسیر حرفه‌ای‌اش را شکل داده‌اند.

هاک نخستین نامی که بر زبان آورد ریور فینیکس (برادر واکین فینیکس) بود؛ هم‌بازی او در فیلم (Explorers) محصول 1985. او خاطره‌ای از دوران نوجوانی تعریف کرد: «۱۳ سالم بود و از پنجره هتل نگاه می‌کردم که ریورِ ۱۴ ساله در پارکینگ قدم می‌زد. بیرون رفتم و پرسیدم چه می‌کنی؟ گفت دارد راه رفتن شخصیتش را تمرین می‌کند.» هاک گفت این لحظه برایش دریچه‌ای تازه به بازیگری گشود.

او توضیح داد که در آن دوران، فینیکس و او تأثیر عمیقی بر یکدیگر گذاشتند: «او هرگز کتاب نخوانده بود، من «ناطور دشت» (Catcher in the Rye) را به او دادم. من هرگز موسیقی پانک نشنیده بودم، او برایم نوار آورد. من نمی‌دانستم گیاه‌خواری چیست، او مستندهایی درباره کشتارگاه‌ها نشانم داد.» هاک با اندوه افزود: «او همیشه بخشی از من خواهد بود.» فینیکس در سال ۱۹۹۳ بر اثر مصرف مواد درگذشت.

هاک سپس از مجموعه‌ای از همکارانش در طول چهار دهه فعالیت هنری قدردانی کرد؛ از ماهرشالا علی و جو دانته گرفته تا پیتر ویر، گروه «انجمن شاعران مرده»، سیدنی لومت، دنزل واشینگتن، خانواده‌اش و همسر و شریک تولیدش، رایان هاک. او گفت: «ما یکدیگر را می‌سازیم. اگر به هم آسیب بزنیم، به خودمان آسیب زده‌ایم.»

او همچنین بر اهمیت سینما تأکید کرد: «به فیلم‌ها باور دارم. خلاقیت انسانی بازتاب سلامت جمعی ماست. ما وظیفه داریم بهترین کاری را که می‌توانیم انجام دهیم.»