نقد و بررسی «مارتی معظم» با بازی تیموتی شالامه/ داستان مردی که می‌خواهد همیشه بهترین باشد

 اکران فیلم سینمایی «مارتی معظم» (Marty Superme) به زودی در سینماهای جهان آغاز می‌شود. 

این فیلم نه تنها اثری درباره پینگ‌پنگ است؛ بلکه مخاطب را وادار می‌کند سفری در زمان انجام دهد و زندگی را از نگاه مردی ببیند که خودش را بهتر از همه می‌داند. 

قصه با شخصیتی جاه‌طلب آغاز می‌شود. «مارتی ماورز» بازیکن پینگ‌پنگی که با اعتماد به نفس بیش از حد به سمت موفقیت‌های تکرار نشدنی می‌رود. قصه با سفر «مارتی» به ژاپن برای شرکت در مسابقات جهانی وارد فاز تازه‌ای می‌شود، او شکست می‌خورد و همه چیز نابود می‌شود. بازگشتش به نیویورک با بدهی و تحقیر شکست واقعیت تلخی را نشان می‌دهد؛ هیچ‌کس درخشش ابدی ندارد حتی اگر خودش چنین توهمی داشته باشد. 

سفر به ذهن یک نابغه

فیلم به شکل عمدی همه عناصر زمانی را در هم می‌ریزد، داستان در دهه ۵۰ میلادی روایت می‌شود اما ساختار قصه شبیه به آثار دهه ۷۰ است، همچنین موسیقی که مخاطب می‌شنود مربوط به سال ۱۹۸۰ میلادی است. این آشفتگی زمانی تصادفی بلکه قصه‌ای است برای ورود به ذهن مردی که خودش هم نمی‌داند در کجای جهان ایستاده و انگار از زمان بیرون افتاده است. همچنین فیلم با ترکیب ژانرهای مختلف از کمدی ودرام گرفته تا ورزشی اثری جذاب و چند لایه خلق کرده که همراه با طراحی صحنه متفاوت، مخاطب را در زمان و مکان غرق می‌کند. 

قلب فیلم بی‌شک «تیموتی شالامه» است، بازیگری که در «مارتی معظم» یکی از بهترین بازی‌هایش را انجام می‌دهد. او با ایفای این نقش تصویری فراموش نشدنی از یک جوان جاه‌طلب ارائه می‌دهد که حتی در برابر نزدیک‌ترین افراد به خود نیز مرزهای اخلاقی را از بین می‌برد. «تیموتی شالامه» موفق می‌شود مخاطب را حتی نسبت به رفتارهای نامطلوب «مارتی» همدل نگه‌دارد، زیرا شخصیتی جذاب و پر از تضاد خلق می‌کند، کسی که در عین خودخواه بودن ترحم برانگیز است. 

داستان همچنین تضاد میان جاه‌طلبی انسان‌ها و محدودیت‌های اجتماعی را به خوبی نشان می‌دهد، از فشار خانواده و جامعه گرفته تا چالش‌های اخلاقی و حرفه‌ای. «مارتی» با تمام این موانع روبرو می‌شود و هر بار تلاش می‌کند تا راه جدیدی پیدا کند. این رویکرد، فیلم را از یک کمدی ورزشی فراتر می‌برد و تبدیل به اثری روانشناختی می‌کند. 

در نهایت «مارتی معظم» یک شاهکار سینمایی که مخاطب را از همان دقایق ابتدایی درگیر می‌کند و تصویری متفاوت از مردی نشان می‌دهد که تلاش می‌کند بزرگ‌ترین باشد، نه به خاطر توانایی‌هایش بلکه به دلیل زندگی در شهری است که برای زنده ماندن به او گفته شده باید بزرگ باشد.