ایران در تحولات تمدنی امروز

این موقعیت، ایران را از یک بازیگر منطقه‌ای به یک «گر‌ه‌گاه جهانی و تمدنی» تبدیل کرده است؛ به‌گونه‌ای که برد آن، برد تمدن اخلاقی در جهان است و باخت آن باخت «تمدن‌های انسانی» خواهد بود. تجربه دو دهه اخیر نشان می‌دهد که تضعیف یا فروپاشی ایران صرفا به معنای تغییر موازنه قدرت در یک کشور نیست بلکه به معنای فروپاشی شبکه مقاومت انسانی در برابر غرب استعماری چه در جوامع مسلمان چه در جهان غیرمسلمان است.نمونه عینی این واقعیت را می‌توان در سرنوشت کشور‌هایی مثل اوکراین دید که با تصور مصونیت در کنار آمریکا ایستاد اما نهایتا در برابر فشارهای سیاسی، اقتصادی و حتی امنیتی همان قدرت مسلط تاب نیاورد.
البته در این وضعیت فقط کشورهای غیرغربی یا غیرآمریکایی متضرر نمی‌شوند بلکه در این میان، خسارت‌های بنیادین و ریشه‌ای برای فرهنگ و تمدن آمریکایی ایجاد می‌شود که دور می‌دانم جریان ترامپیسم آن را ببیند، بفهمد یا به آن اعتنایی کند و آن،سقوط معنایی ومفهومی غرب درنظام بین‌الملل‌است.درحالی که قدرت سخت‌افزاری آمریکا ازابزارهای نظامی تا فناوری‌های کنترل‌گر درحال گسترش است.«نرم‌افزار تمدنی» آمریکا نه بتدریج بلکه به‌سرعت رو به سقوط گذاشته است. ارزش‌هایی که زمانی پشتوانه نظام دانشگاه‌های غربی شده، نظریه‌های سیاسی و اخلاقی در محافل علمی دنیا بوده‌اند، امروزه محل شک و تردید قرار گرفته است.  امروز بسیاری از کتاب‌های مربوط به نظم جهانی که در آمریکا نوشته شده، محل سخره واقع شده است. خروج‌های شتاب‌زده از تعهدات بین‌المللی،‌ بی‌اعتنایی به متحدان سنتی و نادیده گرفتن میراث فکری خود غرب، نشانه‌های این بحران معنایی و تردید در اعتبار تمدنی غرب است. در چنین شرایطی ایران فقط با یک نزاع سیاسی و اقتصادی مواجه نیست بلکه در میانه یک معرکه تمام‌عیار تمدنی ایستاده است؛ معرکه‌ای که سرنوشت آن، فراتر از ایران در آینده نظم جهانی از غرب تا شرق اثری زودهنگام و آشکارا خواهد گذاشت.