استقلال چطور از هم نام خود انتقام گرفت؟

استقلال تهران و استقلال خوزستان در شرایطی به مصاف یکدیگر می‌آمدند که هر دو در دو بازی قبلی دور برگشت، برای ۱۸۰ دقیقه نه گل زده و نه گلی دریافت کرده بودند. هر دو تیم به این سه امتیاز بسیار نیاز داشتند، استقلال برای بقا در کورس مدعیان صدر جدول و استقلال خوزستان برای فرار از منطقه خطر سقوط.

دیدار رفت در اهواز با یک گل به سود میزبان تمام شده بود و ساپینتو که در اولین شکست تیمش محروم و روی سکو‌ها بود، انگیزه زیادی داشت تا آن باخت را جبران کند. اما در نیمه اول هیچ نشانه‌ای از برتری تیم میزبان و احتمال پیروزی دیده نمی‌شد. با شروع نیمه دوم ساپینتو دست به اولین تعویض خود زد و یاسر آسانی را به میدان فرستاد. با همان سیستم همیشه، اما فقط همین یک تعویض برای کسب سه امتیاز کافی بود!

در این مسابقه علیرضا کوشکی کرنر را فرستاد و سامان فلاح آن را با ضربه سر به گل تبدیل کرد، اما بازیکنان در شروع نیمه دوم انگار انرژی و انگیزه دیگری داشتند. این دقیقاً همان نکته‌ای است که حضور بازیکنان بزرگ و برتر در زمین برای تیم خودی ایجاد و باعث تضعیف روحیه تیم حریف می‌شود.

استقلال در دو بازی قبلی یاسر آسانی را نداشت و حتی گل هم نزد، بهترین بازیکن این فصل آبی‌ها و بهترین خرید خارجی کل لیگ برتر که دومین گلزن برتر لیگ و در کنار حسین‌زاده، موثرترین فوتبالیست سطح اول فوتبال ماست. تاثیر یاسر آسانی در تیم و صرف بودنش در زمین، حتی از منیر الحدادی -ستاره سابق بارسلونا- هم بیشتر و باارزش‌تر است.

استقلال با حضور آسانی و بدون تاثیر مستقیم او به گل رسید و در ادامه مسابقه هم دوباره همان استقلال مدعی قبلی شده بود. از شروع نیمه دوم، همان بازیکنان، اما با آسانی فقط ۸ دقیقه برای گل اول خود در این فصل و این بازی زمان لازم داشتند. حضور بازیکن مهم تیم به لحاظ روحی – روانی کمک بزرگی به سایر بازیکنان برای برتری و ارائه پتانسیل خود می‌کند، حتی اگر هیچ کاری در زمین نکنند.