قهرمانی که دیگر خجالتی نیست؛ تحول فیزیکی و شخصیتی اتان هاوک در نقش ساموئل مورفی

در حالی که اتان هاوک در طول دوران بازیگری‌اش اغلب با نقش‌های روشنفکر، خجالتی و یا مردان مردد (مانند سه‌گانه Before یا Boyhood) شناخته می‌شد، فیلم «The Weight» چهره‌ای کاملاً متفاوت و “عضلانی” از او به نمایش گذاشته است. پیتر دبروژ، منتقد ارشد ورایتی، در نقد خود به این تغییر مسیر هوشمندانه اشاره کرده و می‌نویسد: «در گذشته، هاوک اغلب نقش شخصیت‌هایی را بازی می‌کرد که کمی نامطمئن و ژولیده بودند، اما اینجا او یک حلال مشکلاتِ فعال (Proactive Problem Solver) است؛ یک قهرمان کلاسیک که کاملاً توانایی به دوش کشیدن بار فیلم را دارد.»

بنجامین لی از گاردین نیز با تحسین تعهد فیزیکی هاوک، این نقش را “فرساینده‌ترین نقش فیزیکی او تا به امروز” نامید. هاوک در مصاحبه‌های اخیر خود اعتراف کرده که فیلمبرداری این اثر “یکی از سخت‌ترین تابستان‌های زندگی‌اش” بوده است. او مجبور بوده ساعت‌ها در رودخانه‌های یخ‌زده شنا کند، از صخره‌ها بالا برود و کوله‌پشتی‌های سنگین (که نماد عنوان فیلم، «وزن»، هستند) را حمل کند. این دشواری‌ها در چهره و حرکات او در فیلم کاملاً مشهود است و به کاراکتر ساموئل مورفی، پدری که برای نجات دخترش حاضر است کوه را جابجا کند، عمق بخشیده است.

ساموئل مورفی در این فیلم یک قربانی منفعل نیست. او که به ناحق زندانی شده، از مهارت‌های بقای خود برای رهبری گروهی از زندانیان در مأموریت مرگبار قاچاق طلا استفاده می‌کند. تقابل او با شخصیت رئیس زندان کلنسی (راسل کرو)، تضادی جذاب میان “شرافت در برابر فساد” ایجاد کرده است. منتقدان معتقدند که هاوک با این نقش، وارد فاز جدیدی از دوران حرفه‌ای خود شده است؛ فازی که در آن پختگی سن با قدرت فیزیکی ترکیب شده و یادآور بازیگران افسانه‌ای وسترن‌های قدیمی است.

علاوه بر هاوک، بازیگران مکمل نیز درخشان ظاهر شده‌اند. جولیا جونز در نقش «آنا»، زنی بومی که به گروه می‌پیوندد، و آستین امیلیو در نقش «رنکین»، همگی در خدمت روایت سخت و خشن فیلم هستند. اما در نهایت، این اتان هاوک است که با نگاه‌های نافذ و سکوت‌های سنگینش، تماشاگر را وادار می‌کند تا پایان این سفر پرخطر با او همراه بماند.