نکات کلیدی:

• شاخص جرم نومبئو بر اساس نظرسنجی‌های کاربران تعیین شده، مقیاس آن از ۰ تا ۱۰۰ است و بیشتر بر اساس درک مردم از جرم و امنیت شکل می‌گیرد تا آمار رسمی.
• بر اساس بروزرسانی این شاخص در میانه سال ۲۰۲۵، ممفیس در ایالت تنسی خطرناک‌ترین شهر آمریکا است.

آمریکایی‌ها در کجا احساس کمترین امنیت را دارند؟

برای پاسخ به این سوال، نتایج شاخص جرم نومبئو (Numbeo’s Crime Index) را در قالب یک اینفوگرافی بازسازی کرده‌ایم که نشان می‌دهد تصور مردم ایالات متحده تا میانه سال ۲۰۲۵ در مورد امنیت شهرهایشان چگونه است. برخلاف آمار اف‌بی‌آی یا پلیس، این شاخص احساس عمومی را از طریق نظرسنجی‌های جمعی نشان می‌دهد.

داده‌ها و بحث

شاخص جرم نومبئو از مقیاس ۰ (بسیار ایمن) تا ۱۰۰ (بسیار خطرناک) استفاده می‌کند و بر اساس تجربیات و درک خودگزارشی ساکنان تهیه می‌شود. این نظرسنجی جنبه‌های مختلفی از جرم را پوشش می‌دهد، از جمله:

• درک عمومی از سطح جرم
• امنیت در طول روز و شب
• نگرانی‌ها در مورد جرایم خاص (جیب‌بری، دزدی، دزدی خودرو، حملات فیزیکی و غیره)
• شدت جرایم ملکی (سرقت، دزدی، خرابکاری)
• شدت جرایم خشونت‌آمیز (حمله، قتل، جرایم جنسی)

به طور کلی، این شاخص دیدگاهی جایگزین برای امنیت شهری ارائه می‌دهد که بیشتر تحت تأثیر زندگی روزمره است تا گزارش‌های جرایم از ارگان‌های رسمی. در اینجا نحوه تفسیر نتایج آمده است:

• جرم بسیار پایین: ۲۰ و پایین‌تر
• جرم پایین: ۲۰.۰۱-۴۰
• جرم متوسط: ۴۰.۰۱-۶۰
• جرم بالا: ۶۰.۰۱-۸۰
• جرم بسیار بالا: بالای ۸۰

ممفیس در صدر رتبه‌بندی‌ها

در صدر فهرست، ممفیس، در ایالات تنسی بالاترین امتیاز شاخص جرم را با ۷۸ به نام خود ثبت کرده است که آن را به عنوان خطرناک‌ترین شهر از نظر درک مردم در سال ۲۰۲۵ معرفی می‌کند.

ساکنان این شهر معمولاً به معضلاتی مانند جرم‌های خشونت‌آمیز و سرقت اموال اشاره می‌کنند که به تصور بالا از خطرناک بودن ممفیس برای شهروندانش کمک می‌کند.

اگرچه ممفیس به طور تاریخی با نرخ بالای جرم روبرو بوده، اما داده‌های اخیر نشان می‌دهند که وضعیت امنیت در این شهر در حال بهبود است. در سال ۲۰۲۴، جرم‌های کل در ممفیس حدود ۱۳.۳ درصد کاهش یافت، با کاهش حدود ۳۰ درصد در قتل‌ها و کاهش تقریباً ۳۹ درصد در سرقت‌های خودرو.

کمربند زنگ‌زده و مراکز جرم تاریخی

دیترویت (۷۳.۱) و بالتیمور (۷۲.۷) همچنان در بین سه شهر خطرناک‌ ایالات متحده از نظر این شاخص قرار دارند.

از سال ۲۰۰۸، هر دو شهر با از دست دادن صنایع کلیدی و شغل‌های زیادی روبرو شده‌اند که پایه اقتصادی (و درآمدهای مالیاتی) آن‌ها را از بین برده است. این امر موجب افزایش نرخ فقر، کاهش توانایی شهر در پاسخ‌دهی به مشکلات و بی‌ثباتی جوامع شده است.