امنیت اوکراین در مذاکرات کلیدی در معرض خط / همزمان با تغییر تمرکز آمریکا به ونزوئلا و تهدید گرینلند

به گزارش گروه ترجمه آفتاب نو، به نقل از ان بی سی، قرار بود این نشست فرصتی برای تثبیت تعهد آمریکا به امنیت اروپا باشد. اما در عوض، سایه هم‌زمان ونزوئلا و گرینلند بر مذاکرات حساس روز سه‌شنبه در پاریس سنگینی کرد؛ جایی که اقدام نظامی دونالد ترامپ پرسش‌هایی جدی درباره تمرکز ایالات متحده بر جنگ اوکراین و نیز جایگاه این کشور به‌عنوان متحد قدرت‌هایی که با آن‌ها دیدار می‌کند، ایجاد کرده است.

به گفته یک مقام کاخ سفید، جرد کوشنر، داماد ترامپ، و استیو ویتکاف، فرستاده ویژه او، قرار است در کنار ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، و بیش از ۲۵ رهبر دیگر در پایتخت فرانسه حضور یابند.

امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، پیش‌تر گفته بود این گردهمایی موسوم به «ائتلاف مایلان» شاهد آن خواهد بود که متحدان «تعهدات مشخصی» برای امنیت اوکراین در چارچوب هرگونه توافق صلح آینده با روسیه ارائه دهند.

رئیس‌جمهور اوکراین نیز روز شنبه در بیانیه‌ای این نشست را «فرصتی تازه برای پایان دادن به این جنگ» توصیف کرد.

با این حال، با وجود این نشانه‌های پیشرفت، پس از ماه‌ها مذاکرات دشوار صلح، همچنان پر کردن شکاف عمیق میان اصرار روسیه بر خواسته‌های سخت‌گیرانه خود و نگرانی‌های اوکراین و اروپا مبنی بر اینکه ولادیمیر پوتین ممکن است از یک توافق به‌عنوان سکوی پرتابی برای حمله‌ای دیگر استفاده کند، کاری بسیار دشوار به نظر می‌رسد.

این وضعیت با حمله آمریکا به ونزوئلا و بازداشت نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور این کشور ـ اقدامی که سازمان ملل آن را ناقض حقوق بین‌الملل دانست ـ و به‌ویژه با تهدیدهای فزاینده ترامپ برای تصرف گرینلند، بیش از پیش پیچیده شده است.

این سرزمین راهبردی و غنی از منابع معدنی، تحت مالکیت و حاکمیت دانمارک قرار دارد؛ کشوری که عضو ناتو و متحد تاریخی واشنگتن به شمار می‌رود.

یکی از محورهای اصلی مورد بحث در پاریس، درخواست اوکراین و اروپا برای «تضمین‌های امنیتی» است؛ تضمین‌هایی که می‌تواند در قالب استقرار یک نیروی چندملیتی در اوکراین برای جلوگیری از حملات احتمالی بعدی روسیه تحقق یابد.

کی‌یف و متحدانش بارها تأکید کرده‌اند که چنین تضمین‌هایی باید با پشتیبانی قدرت نظامی آمریکا همراه باشد. اما ترامپ نشان داده است که ممکن است این قدرت را علیه یکی از اعضای ناتو به کار گیرد؛ او روز دوشنبه در گفت‌وگو با شبکه NBC News گفت که در جاه‌طلبی‌های خود برای به‌دست گرفتن کنترل گرینلند «کاملاً جدی» است.

بسیاری از کارشناسان بر این باورند که چنین اقدامی عملاً به معنای پایان ناتو خواهد بود و نقطه‌ای بسیار بحرانی در روابط فراآتلانتیک رقم خواهد زد؛ روابطی که پیش از این نیز در دوران ترامپ دچار تنش شده‌اند.

پیتر ویگو یاکوبسن، دانشیار کالج سلطنتی دفاع دانمارک، گفت: «این موضوع عملاً به این معنا خواهد بود که ناتو مرده است، زیرا بسیاری از کشورهای اروپایی خواهند گفت: ‘ما دیگر نمی‌توانیم به آمریکایی‌ها تکیه کنیم.’»

مته فردریکسن، نخست‌وزیر دانمارک، نیز روز دوشنبه اظهاراتی مشابه مطرح کرد و به شبکه TV2 کشورش گفت: «اگر ایالات متحده تصمیم بگیرد به‌طور نظامی به کشور دیگری از اعضای ناتو حمله کند، آن‌وقت همه‌چیز متوقف می‌شود.»

قدرت‌های اروپایی، اگرچه تمایلی به انتقاد مستقیم از ترامپ ندارند، اما به‌روشنی اعلام کرده‌اند که با چنین اقدامی از سوی واشنگتن به‌شدت مخالف خواهند بود.

دونالد توسک، نخست‌وزیر لهستان، روز سه‌شنبه گفت: «هیچ عضوی نباید به عضو دیگر پیمان آتلانتیک شمالی حمله کند یا آن را تهدید نماید. در غیر این صورت، اگر درون این اتحاد درگیری یا تنش متقابل ایجاد شود، ناتو معنای خود را از دست خواهد داد.»

با این حال، مذاکرات برای پایان دادن به جنگ اوکراین از ماه نوامبر شتاب گرفته و شاهد رفت‌وآمدهای فشرده دیپلماتیک میان مقام‌های آمریکایی، اروپایی، اوکراینی و روس بوده است.

زلنسکی گفته است که یک توافق صلح «۹۰ درصد» آماده است، هرچند اشاره کرده که ۱۰ درصد پایانی شامل دشوارترین مسائل می‌شود.

با این وجود، مشخص نیست که آیا روسیه هرگز با هر نوع تضمین امنیتی موافقت خواهد کرد یا نه؛ چرا که پوتین تاکنون تغییر چندانی در خواسته خود مبنی بر تسلیم عملی اوکراین نشان نداده است.