پشتوانه بود، بهره‌برداری نشد؛ بحران نسل در شمشیربازی ایران

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، انتشار لیست نفرات اعزامی تیم ملی سابر به مسابقات تونس و همچنین تیم اعزامی اپه به مسابقات امارات با میانگین سنی حدود 29 سال نشان می‌دهد که وضعیت پشتوانه‌سازی و جوانگرایی در این رشته به ویژه در اسلحه سابر به وضعیت مطلوب نرسیده است و شمشیربازی همچنان نگران نداشتن پشتوانه‌های مطمئن برای تیم ملی بزرگسالان است.

 زمان طلایی برای جوانگرایی و انتقال تجربه به نسل جدید پس از المپیک پاریس بود اما به دلیل عدم برنامه ریزی و همچنین تغییرات مداوم در کادر فنی تیم ملی این زمان از دست رفت. در این زمان به برخی از بازیکنان یا فرصت لازم داده نشد یا اینکه اصلا از آنها استفاده نشد یا به کل دیر به شاکله تیم اضافه شدند و در نهایت از بازیکنانی همچون شکوهی، آقایی، کارگر‌پور یا شهریار گلزارفر و رضوی و اخیرا نیز حسام مرادی نفر اول جوانان، در بدنه تیم ملی بزرگسالان به درستی استفاده نشد. 

طبیعتاً قبل از المپیک که اکثر تیم‌ها درگیر سهمیه المپیک هستند، جوانگرایی حرفه‌ای نیست اما بعد از المپیک و با توجه به سن بازیکنان تیم ملی، این پوست اندازی بیش از گذشته لازم بود و در ادامه نیز با خداحافظی رهبری و باهر ارسباران و همچنین وضعیت نه چندان مطلوب محمد فتوحی، شرایط برای ادامه روند خوب سابر سخت شد.

پس از ناکامی تیم جوانان سابر در قهرمانی آسیا در کویت، فدراسیون تیم سابر پسران را به رقابت‌های زیر 23 سال آسیا اعزام کرد و سایر اسلحه‌ها و تیم دختران کنار گذاشته شدند. در این مسابقات نفراتی مانند نیما آقایی، محمدمهدی شاکر و طاها کارگر همان نتایج ضعیف سال قبل را تکرار کردند و در بخش تیمی، شکست مقابل هنگ‌کنگ نشان داد که ایران هنوز فاصله زیادی با قدرت‌های آسیایی دارد.

  در سال‌های گذشته تیم ایران هم در رده جوانان هم امیدها و بزرگسالان صاحب عنوان بوده و نمی‌توان به یک‌باره در  طی یک سال این همه افت را گردن نبود پشتوانه سازی انداخت. اسلحه سابر نه خالی از استعداد است و نه بدون پشتوانه بلکه نیازمند بهره‌برداری درست از استعدادهای موجود و همچنین توجه ویژه مربیان سازنده استان‌ها است. این مربیان که پایه‌گذار بسیاری از استعدادها بوده‌اند، هیچ نقشی در اعزام‌‌ها ندارند و در تمام این مدت تنها با یک مربی به مسابقات اعزام شد.

شمشیربازی ایران، که روزی با نسل طلایی سابر در میان قدرت‌های جهان ایستاده بود، حالا در رده نوزدهم و دور از حتی سهمیه المپیک شده است اما قطعا این پایان کار سابر نیست چرا که این رشته با بهره‌گیری از  استعدادهای درخشان و پشتوانه‌های موجود که اسامی آنها ذکر شد و بسیاری از نفرات دیگر که قطعا با برنامه ریزی درست، شناسایی می‌شوند و در کنار آن با برنامه‌ریزی صحیح، شفافیت در انتخاب و بهره‌برداری کافی از مربیان و بازیکنان و از همه مهم تر انتقال و آموزش‌های فنی در کادر تیم ملی آینده روشنی را ترسیم کند.

با برنامه‌ریزی بلندمدت، حمایت از مربیان سازنده و میدان دادن به استعدادهای جوان می‌توان امید داشت که شمشیربازی ایران از مسیر بحران خارج شود و جایگاه درخشان گذشته خود را باز یابد. درست است که در رده‌های سنی مختلف در کشور مسابقات مختلف برگزار شده اما قطعا برنامه ریزی برای موفقیت تیم های ملی با برگزاری رویدادهای مختلف متفاوت است.

در کنار همه موارد باید در روند انتخابی تیم ملی نیز بازنگری صورت گیرد چرا که وقتی می‌دانیم فاصله بین جوانان و بزرگسالان زیاد است پس قطعا جوانان در انتخابی‌ها هم عملکردی نخواهند داشت و باید ساختاری برای انتخابی‌ها و یا فرایند اعزام‌ها در نظر گرفته شود که جوانان بیشتر فرصت حضور در تیم را داشته باشند. درحال حاضر با فرایند موجود در انتخابی‌ها شاهد حضور شمشیربازانی مانند شهمیری هستیم که  جوان نیست. نیما زاهدی نیز از قبل از المپیک توکیو 2020 در ترکیب تیم بوده است پس نمی‌توان حضور این نفرات را حاصل جوان‌گرایی و شناسایی چهره‌های جدید دانست.

/