مراقب «ضربه از درون» باشید!

کیهان ورزشی- 

حضور قدرتمندانه و با صلابت

حضور قدرتمندانه و با صلابت کشورمان در میادین جهانی یکی از انتظارات طبیعی و توقعات به حقی است که دوستداران ورزش و خواستاران سرفرازی ایران و ایرانی همواره و از دیرباز داشته‌اند. این خواسته در برهه فعلی و با توجه به چنگ و دندان نشان دادن دشمنان سنتی و قسم خورده این ملک وملت و تلاش بدخواهان و عنودان در همه عرصه‌ها – از جمله ورزش – معنایی مهمتر از برد وباخت‌های معمول به خود گرفته و مسئولیت مدیران و دست اندرکاران را دو چندان کرده است.

“بها”، نه “بهانه”!

بی تردید هر تیم و ورزشکار و کشوری که وارد رقابت‌های بین المللی می‌شود، هدفی جز رسیدن به اهداف تعیین شده و همچنین کسب پیروزی و تصاحب سکو و افتخارآفرینی ندارد. در این میان، کسی به هدف نائل می‌آید که تدابیر لازم را اندیشیده و تمهیدات و لوازم ضروری را فراهم آورده باشد. این حرف راستی است که موفقیت را به “بها” می‌دهند، نه “بهانه”.

گواهی تاریخ

موفقیت و رسیدن به هدف، به تدبیر و برنامه نیاز دارد و به کار خستگی ناپذیر و تلاش بی امان و مستمر. هر کسی که از این فاکتور‌ها برخوردار باشد و آنها را بهتر و بیشتر در خدمت برنامه‌های خود به کار بگیرد، شانس بیشتری برای تحقق اهدافش دارد. اهل علم – و خاصه کسانی که با تاریخ و جامعه و قوانین حاکم بر آن سروکار دارند – از هر قومیت و نژاد و مذهبی که باشند، بر این نکته تاکید می‌کنند که پیشرفت و موفقیت به هیچ رنگ ونژاد و مذهبی بدهکار نیست و بر کاروبار دنیا اصول و قوانینی حاکم است که هرکسی آنها را بیشتر شناخته و به آن باور داشته باشد و به کار بندد، می‌تواند به موفقیت امیدوارتر باشد. این واقعیتی است که علاوه بر کتاب قطور تاریخ،   کتاب آسمانی و پیامبران راستین الهی (ع) بار‌ها تاکید کرده‌اند و با مطالعه تاریخ بشر به راحتی می‌توان مصادیق فراوان و شواهد بسیاری برای آن پیدا کرد.

کشور‌های صاحب ورزش

این مقدمه چینی را انجام دادیم تا بگوییم ورزش هم از این قاعده مستثنی نیست و بر این حوزه نیز مثل هر مقوله دیگری حساب و کتاب و اصول و قوانینی حاکم است که تنها با رعایت آنها می‌توان رنگ موفقیت را دید و مزه پیروزی را چشید. کشور‌هایی که سکو‌های افتخار را به تسخیر درمی آورند، رده‌های بالای جدول بازی‌های مهمی، چون المپیک یا رقابت‌های قاره‌ای را در دوره‌های متمادی به خود اختصاص می‌دهند و بیشترین و بهترین مدال‌ها را تصاحب می‌کنند و در یک کلام، به عنوان کشورهای” صاحب ورزش” مطرح هستند، بیش از دیگران به این اصول و قوانین باور دارند و آنها را در برنامه ریزی‌ها  به کار می‌بندند.

اگر نجنبی، عقبی!

صدرنشینی و تصاحب مدال و کسب افتخار، بدهکار و میراث خانوادگی هیچ اسمی نیست. هیچ تیم و قهرمانی وجود ندارد که همواره به پیروزی برسد و همه – حتی قوی‌ترین تیم‌ها و بزرگترین قهرمانان – مزه شکست را می‌چشند. هرکسی با هر پیشینه موفقی که باشی، اگر نجنبی و در باد غرور وغفلت و خوارداشت حریفان بخوابی، دیگران که زودتر جنبیده‌اند، گوی سبقت را می‌ربایند و مدال‌ها را درو و افتخارات را به نام خود ثبت می‌کنند.

جدی گرفتن اصول و قوانین

بنابراین اگر صحبت از ضرورت حضور قدرتمندانه ورزش ایران می‌شود، اگر آقای وزیر در جلسه با جمعی از مسئولان بر موضوع ” تغییر وجهش” تاکید می‌کند، اگر این نشریه مثل خیلی از کارشناسان واهل فن از نیاز حیاتی ورزش ایران به اصلاح و تحول  به کرات سخن می‌گوید و بایسته بودن آن را یادآوری می‌کند، خلاصه اگر می‌گوییم ایران باید در همه عرصه‌ها – ورزش، علم، فرهنگ، اقتصاد، سیاست، اخلاق و… – قوی باشد، در واقع تاکیدی است بر جدی گرفتن اصول و قوانین و عمل کردن به آنها.

از حرف تا عمل

تکرار می‌کنیم که تغییر، جهش، اصلاح، تحول، قوی شدن و رسیدن به موفقیت و پیشرفت در ورزش مثل هرجای دیگر صرفا با خواستن و شعار دادن و بدتر از همه، کار نکردن یا بد کار کردن و وقت و بودجه و سرمایه‌ها را هدر دادن امکان پذیر نیست و علاوه بر گفتن، بیش از چیز به همت و اراده و صداقت نیاز دارد. نمی‌شود که حرف از پیشرفت و افتخارآفرینی بزنیم، اما زمینه آن را فراهم نیاوریم و طوری رفتار کنیم که هیچ تناسب و سنخیتی با حرف هایمان نداشته باشد و حتی ضد آن باشد!

سخن استاد مطهری

 یاد جمله‌ای از استاد شهید مرتضی مطهری افتادیم و حیف مان می‌آید این جمله را که سخن کیهان ورزشی را تایید و روان‌تر و ساده‌تر از قلم الکن ما، بیان می‌کند، در اینجا نیاوریم. استاد شهید می‌گوید: «هر فردی و هر ملتی اگر از راهی بروند، به مقصدی که در نهایت آن راه  قرار گرفته است، می‌رسند. ولی اگر  به راهی نروتد، انتظار رسیدن به مقصد آن راه را هم نباید داشته باشند.»

افتخارات به یاد ماندنی

تجربه و واقعیات غیر قابل انکار، سند روشنی است برای توضیح این اصل که هرگاه و هرکجای ورزش درست رفتار شده و مسئولان شرایط را فراهم آورده‌اند و در واقع، قدر داشته‌ها و سرمایه‌ها را دانسته‌اند، تحقق اهداف نیز عملی شده و پیروزی‌های بزرگ به دست آمده و افتخارات به یاد ماندنی ثبت شده است. با این تفاصیل، تکلیف کسانی که در ورزش دستی در کار دارند – خاصه آنهایی که صاحب پست و مسئولیتی هستند – کاملا روشن است. 

رفتار‌های عجیب و غریب!

با این که در نگاه اول شاید این حرف‌ها بدیهی – و برای بعضی‌ها حتی تکراری – باشد ولی چه می‌توان گفت وقتی خیلی جا‌ها ورزش به خاطر عمل نکردن به بدیهیات و انجام ندادن همین حرف‌های تکراری لطمه می‌بیند؟ در دوشماره گذشته در همین صفحه راجع به کار‌های غیرمنطقی و بعضی از تصمیمات و رفتار‌های عجیب و غریب نوشتیم و یکی از آخرین نمونه‌ها از همین سنخ را آوردیم. نوشتیم ما در حالی که خیلی جا‌ها خودمان چیز‌های مورد نیاز را داریم و می‌توانیم با هزینه کردن‌های منطقی کار را پیش ببریم، به این داشته‌های با ارزش و سرمایه‌های بومی کم اعتنایی و در واقع بی احترامی و کفران نعمت می‌کنیم و خلاصه ” آنچه خود  داریم”، با تحمل هزینه‌های گزاف ” ز بیگانه تمنا می‌کنیم”!

این عناصر را دفع کنید

آیا اسم این کار‌ها چیزی جز رفتار غیرمنطقی و عجیب و غریب و پای گذاشتن روی اصول و قوانین است؟ آیا اینگونه رفتار‌ها نادیده گرفتن بدیهیات منطقی نیست؟ از این رفتار‌های نامعقول در ورزش ما – به ویژه رشته‌هایی مثل فوتبال –  زیاد است. تمام حرف کارشناسان و دلسوزان و علاقه مندانی که می‌خواهند با استفاده از همه ظرفیت‌ها در میادین جهانی و پیش چشم دوست و دشمن باصلابت و قدرتمند ظاهر شویم، این است که مسئولان متعهد و راستگوی ورزش جلوی رفتار‌های غیر منطقی و عجیب وغریب را بگیرند و کسانی را که به اسم مدیر و مسئول – دانسته یا نادانسته – دست به این کار‌ها می‌زنند، دفع کنند و پست‌های حساس را به افرادی بسپارند که شایستگی و شرایط لازم را دارند.

سال شلوغ ورزش

سال آینده سال شلوغی برای ورزش ایران است. علاوه بر مسابقات داخلی و خارجی که همه ساله برگزار می‌شود، تیم ملی فوتبال باید اواخر بهار در مرحله نهایی بیست و سومین دوره رقابت‌های جام جهانی شرکت  کند و چند ماه بعد در اواخر تابستان کاروان ورزشی کشورمان به بیستمین دوره بازی‌های آسیایی اعزام خواهد شد. همانطور که در فراز آغازین مطلب آوردیم حضور قدرتمندانه در هر میدان، انتظاری است که اهالی و طرفداران ورزش از تیم‌ها و ورزشکاران دارند.

داستان تلخ ” ضربه از درون”

 طبیعی است که کاروان ورزشی کشور‌های دیگر هم با هدف موفقیت و کسب مقام‌های هر چه بهتر و مدال‌های هر چه مرغوب تر، قدم به مسابقات می‌گذارند و کسی انتظار ندارد همه افتخارات نصیب ورزش ما شود. انتظار اصلی همانطور که گفتیم حضور قدرتمندانه و با صلابت ورزش ایران است. حداقل توقع این است که چنانکه بار‌ها اتفاق افتاده، به دست خود اسباب شکست را فراهم نیاوریم و داستان تلخ ” ضربه از درون” تکرار نشود.

شایعات درباره جام جهانی

 حرف این است که بدخواهان ایران با توسل به انواع و اقسام حربه‌ها و ترفند‌ها قصد تضعیف روحیه ورزشکاران ما را دارند و نباید اجازه داد کسانی از درون بر پیکر ورزش ما ضربه وارد کنند. همه شاهدیم جریانات ضد ایرانی و رسانه‌های معاند وابسته به موساد و… چه بساطی از دروغگویی و شایعه پراکنی درباره کنار گذاشتن تیم ملی فوتبال از جام جهانی به راه انداخته‌اند و هر روز اراجیف و حرف‌های مفتی منتشر و آرزوی قلبی و خواسته‌های پنهانی خود را – که غیبت ورزش ایران در صحنه‌های جهانی است – آشکارا بر زبان نحس شان جاری می‌کنند.

اعزام بهترین تیم‌ها

در چنین شرایطی ضربه زدن از درون به وسیله رفیق بازی و دلال بازی و منفعت جویی نام دیگری جز خیانت ندارد و از اینجاست که پای برنامه ریزی و تدارک به میان می‌آید. مسئولان ورزش، مدیران، مربیان، رسانه‌ها و خلاصه کسانی که در ساختن تیم‌های ملی نقشی بر عهده دارند، باید وظیفه خود را به بهترین وجه انجام دهند و قوی‌ترین تیم‌ها را به نام ” ایران” به مسابقات در پبش رو اعزام کنند تا برآورنده انتظارات به حق و موجب شادی دل ملت و خار چشم بدخواهان و همه باند‌ها وعناصر ضد ایران و ایرانی شوند. در این باره اگر عمری باقی باشد، باز هم خواهیم نوشت.

*سید محمدسعید مدنی