۱۰ تیم قدرتمندی که قهرمان لیگ برتر نشدند

کیهان ورزشی- 

برخی از بهترین تیم‌های تاریخ لیگ برتر در واقع عناوین زیادی کسب نکرده‌اند، زیرا قدرت تیم‌های رقیب در همان دوره مانع از موفقیت آنها شده است. تیم فعلی آرسنال در مسیر قهرمانی لیگ برتر در این فصل است، اما تا حد زیادی تحت فشار قرار گرفته، چرا که منچسترسیتیِ پپ گواردیولا، تیمی عالی است. سیتی بار دیگر “توپچی‌ها” را تحت فشار قرار داده و اگر تیم میکل آرتتا نتواند قهرمان شود، یکی از بزرگترین تیم‌هایی خواهد بود که تاکنون موفق به این کار نشده است. ما در اینجا ۱۰ تیم بزرگ را که قهرمان لیگ برتر نشدند، رتبه‌بندی کرده‌ایم.

۱۰-لیدز یونایتد – دیوید اولری (۱۹۹۸-۲۰۰۲)

لیدز تیم خوبی بود که تنها یک بار در زمان اولری در خارج از جمع چهار تیم اول لیگ برتر قرار گرفت. بهترین نتیجه آنها سوم شدن با ۶۹ ​​امتیاز در فصل ۱۹۹۹-۲۰۰۰ بود. در آن تیم، نایجل مارتین، جاناتان وودگیت، آلف-اینگه هالند، دیوید بتی، آلن اسمیت و هری کیول حضور داشتند. لیدز چهار امتیاز با آرسنال رده دومی فاصله داشت، اما به هیچ وجه به منچستر یونایتد، قهرمانِ فراری، نزدیک نبود. آنها در دو فصل قبل، از نظر امتیاز به آنها نزدیک‌تر بودند ولی از نظر جایگاه در لیگ، فاصله بیشتری داشتند. حداقل آنها از بیرون راندن “توپچی‌ها” لذت بردند.

۹- منچستر یونایتد – ژوزه مورینیو (۲۰۱۶-۲۰۱۸)

مورینیو به عنوان یکی از بهترین مربیانی که لیگ برتر را به اوج رساند،  از کسب مقام دوم در فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۷ با یونایتد به عنوان “بهترین دستاورد تاریخ” خود نام برد. یونایتد در دو فصل گذشته در بین چهار تیم برتر قرار نگرفته بود، اما تحت نظر مورینیو توانست نایب قهرمان شود. متأسفانه، در حالی که آنها از همه به جز رقیب خود، سیتی، بهتر بودند، تیم پپ گواردیولا بسیار خوب بود.

۸-  منچستریونایتد – اوله گونار سولسشر (۲۰۲۱-۲۰۱۸)

پس از دو فصل متوالی با ۶۶ امتیاز، یونایتد در سومین فصل حضور سولسشر در راس قدرت، ۷۴ امتیاز کسب کرد و او “شیاطین سرخ” را در فصل ۲۰۲۰-۲۰۲۱ به مقام دوم لیگ رساند. نایب قهرمانی پس از غول منچستر سیتی چیز قابل توجهی نیست، چرا که یونایتد همچنین ۲۸ بازی بدون شکست در خارج از خانه را تحت نظر سولسشر پشت سر گذاشته که نشان‌دهنده استحکام دفاعی است که باشگاه از آن زمان تاکنون به شدت به آن نیاز داشته است.

۷- چلسی – توماس توخل (۲۰۲۲-۲۰۲۱)

توخل در واقع تنها دو فصل را در چلسی به پایان رساند ولی این تیم در هر دو فصل در جمع چهار تیم اول لیگ برتر قرار گرفت و قهرمان لیگ قهرمانان اروپا. بیشترین امتیازات آنها تحت هدایت این مربی آلمانی ۷۴ امتیاز در فصل ۲۰۲۱-۲۰۲۲ بود که تا حد زیادی رقابت برای قهرمانی بین لیورپول و سیتی وجود داشت، اما قرار گرفتن در رتبه سوم پس از دو تیم برتر تاریخ به خودی خود یک شاهکار است و چلسیِ توخل که در دوران سلطه هر دو باشگاه بر رئال مادرید و سیتی غلبه کرد و لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد، نشان داد که آبی‌ها چقدر می‌توانند خوب باشند.

۶- لیورپول – برندان راجرز (۲۰۱۵-۲۰۱۲)

یک مقام دومیِ فوق‌العاده بین دو فصل بسیار متوسطِ خارج از چهار تیم بالای جدول لیگ برتر در دوران راجرز به دست آمد و او تا حد زیادی باید از لوئیس سوارز به خاطر نزدیک شدنش به قهرمانی در فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۴ تشکر کند. بهترین فصل سوارز در لیگ برتر با اختلاف کمی، با ۳۱ گل و ۱۳ پاس گل همراه بود، چرا که منچسترسیتی با اختلاف تنها دو امتیاز لیورپول را شکست داد و قهرمان شد، آن هم به لطف پیروزی در یک بازی بیشتر. اگر اوج فصل طولانی‌تر بود، تیم راجرز در این لیست بالاتر قرار می‌گرفت ولی در مقایسه با فصل‌های گذشته، تیم او در صدر قرار داشت.

۵-  لیورپول – رافا بنیتز (۲۰۱۰-۲۰۰۴)

بنیتز چقدر خوش‌شانس بود که استیون جرارد را در اوج داشت و فرناندو تورسی را که در اولین فصل حضورش در مرسی‌ساید در رتبه سوم رأی‌گیری توپ طلا قرار گرفت. این دو نفر روی هم رفته یکی از مرگبارترین ترکیب‌های تاریخ لیگ برتر را تشکیل می‌دهند. در سه فصل تحت هدایت بنیتز، تورس ۵۶ گل در لیگ به ثمر رساند و به هموطنش کمک کرد تا موفق‌ترین فصل خود را در شش فصل حضورش در آنفیلد داشته باشد. در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹، لیورپول ۲۵ بازی را برد و ۸۶ امتیاز کسب کرد، اما منچستر یونایتد با چهار امتیاز اختلاف نسبت به آنها قهرمان شد، در بازی‌های بیشتری باخت، اما برد‌های بیشتری نیز کسب کرد.

۴- آرسنال – آرسن ونگر (پس از “شکست‌ناپذیران”)

آخرین عنوان ونگر به عنوان سرمربی آرسنال در فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۴ به دست آمد، پیش از آنکه او ۱۲ فصل متوالی در خارج از جمع چهار تیم برتر لیگ برتر قرار نگرفت. طول این دوران درخشان و پایدار، چیزی بود که باید بررسی کرد، چرا که او به طور مداوم باشگاهش را به اروپا رساند. امثال رابین فن پرسی نتوانستند در آرسنال جام قهرمانی لیگ را بالای سر ببرند، اما هرگز از رسیدن به آن خیلی دور نبودند. آرسنال در فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۴ هفت امتیاز تا قهرمانی فاصله داشت. اینکه آنها در آن فصل چهارم شدند، ثابت می‌کند که لیگ در آن دوره چقدر رقابتی بوده است.

۳- لیورپول – ژرار هولیه (۲۰۰۴-۱۹۹۸)

در شش فصل مربیگری در لیورپول، هولیه تنها دو بار تیمش را خارج از جمع چهار تیم اول لیگ برتر دید. او دو فصل عالی پشت سر هم داشت (۲۰۰۰-۲۰۰۱ و ۲۰۰۱-۲۰۰۲). در اولین فصل، لیورپول در لیگ برتر سوم شد ولی سه‌گانه جام‌ها را به دست آورد: جام اتحادیه، جام حذفی و جام یوفا. در آن سال، مایکل اوون نیز توپ طلا را برد. فصل بعد، لیورپول با کسب ۸۰ امتیاز و اختلاف هفت امتیاز پس از آرسنال، دوم شد. دوره پایدار هولیه در کسب نتایج باکیفیت در مسابقات مختلف، او را در این لیست بالاتر از جانشینش رافا بنیتز قرار می‌دهد که در یک فصل عملکردی بهتر، اما ثبات کمتری داشت.

۲. تاتنهامِ مائوریسیو پوچتینو (۲۰۱۹-۲۰۱۴)

پوچتینو تاتنهام را وادار کرد تا با تمرکز روی دو مهاجم اصلی‌اش – هری کین و سون هیونگ مین – برخی از بهترین فوتبال‌هایی را که تا به حال در لیگ برتر دیده‌ایم، ارائه دهد. این دو نفر موفق‌ترین زوج خط حمله در تاریخ لیگ هستند، بنابراین سرمربی به وضوح می‌دانست که چگونه بهترین بازی را از آنها بگیرد. فصل ۲۰۱۵-۲۰۱۶ بدترین فصل دوران پوچتینو بود. تاتنهام در تمام طول فصل در صدر جدول بود ولی دچار مشکل شد و لستر به قهرمانی رسید. تاتنهام فصل بعد را با ۸۶ امتیاز به پایان رساند و پس از چلسیِ قدرتمند که به ۹۳ امتیاز رسیده بود، دوم شد. چند سال بعد – با کسب مقام‌های سوم و چهارم در لیگ – تاتنهام به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید و نبرد خود را در بزرگترین صحنه برجسته کرد.

۱- نیوکاسل کوین کیگان (۱۹۹۷-۱۹۹۳)

دیوید بتی، راب لی، لی کلارک، دیوید ژینولا، لس فردیناند، تینو آسپریلا. نیوکاسل تیمی پر از ستاره داشت که چند فصل استثنایی را با هم در شمال شرقی سپری کردند. آنها در لیگ برتر سوم، ششم و سپس دوم شدند و در فصل دوم (۱۹۹۵-۱۹۹۶) به قهرمانی نزدیک بودند. جمله جاودانه کیگان در پاسخ به سر الکس فرگوسن، سرمربی منچستر یونایتد، در آن فصل این بود: “اگر آنها را شکست دهیم، خوشحال می‌شوم، خوشحال می‌شوم. “

 متأسفانه نیوکاسل نتوانست آنها را شکست دهد. تیم قدرتمند منچستر با چهار امتیاز اختلاف قهرمان لیگ شد، اما نیوکاسل در آن فصل عالی بود و ۷۸ امتیاز کسب کرد.

*عرفان خماند