لغزش بی‌موقع

کیهان ورزشی- 

در حالی که منچسترسیتی و لیورپول در مسابقات این فصل قدرت سابق را ندارند، آرسنالی که توانسته بود نهایت بهره را از این شرایط ببرد و بر صدر جدول لیگ برتر تکیه بزند نیز دچار لغزش شده است. شکست این تیم مقابل منچستریونایتد باعث شد تا فاصله شاگردان آرتتا در صدر با تیم‌های تعقیب‌کننده  به ۴ امتیاز کاهش پیدا کند و حالا زمزمه‌هایی از شک و تردید در میان هواداران آرسنال دیده می‌شود. “توپچی‌ها” ۲۲ سال به قهرمانی لیگ نرسیده‌اند و چندین سال است که امید زیادی به توانایی‌های میکل آرتتا برای پایان دادن به این ناکامی بسته‌اند. حال باید منتظر ماند و دید که نتایج اخیر صرفا یک لغزش بوده یا انتظار آرسنالی‌ها برای رسیدن به عنوان قهرمانی لیگ همچنان باید ادامه پیدا کند.

بزرگترین خطر در مسیر قهرمانی

جیمز مک‌نیکلاس (اتلتیک)

در حال حاضر بزرگترین خطر در مسیر قهرمانی آرسنال در لیگ برتر خود آرسنال است. این توهینی به هواداران منچسترسیتی یا استون‌ویلا نیست. اگر تیم دیگری قهرمانی این فصل را از چنگ تیم میکل آرتتا درآورد، باید به شدت از آنها تقدیر کرد، چرا که هنوز هم فاصله امتیازی زیادی در صدر جدول وجود دارد، اما نمی‌توان از این موضوع فرار کرد که اگر آرسنال واقعا دچار لغزش شود، باید بازیکنان این تیم را “معمار سقوط” خودشان دانست.

شکست سه بر دو در خانه مقابل منچستریونایتد به معنای سومین بازی بدون برد شاگردان آرتتا در لیگ برتر بود. برتری این تیم در صدر جدول به ۴ امتیاز کاهش پیدا کرده ولی تبعات شکست در برابر “شیاطین سرخ”، بیش از اینهاست، چرا که زخم‌های قدیمی را در میان هواداران باز کرده و وحشت قدیمی طرفداران آرسنال مبنی بر به پایان رساندن فصل در جایگاه دوم بار دیگر شروع شده است.

دیدن شکست آرسنال مقابل یونایتد غیرمنتظره بود. آنها پیش از این بازی و در لیگ قهرمانان نمایشی عالی از خود بر جای گذاشته و موفق شده بودند اینتر را با نتیجه سه بر یک در “سن‌سیرو” شکست دهند، آن هم در شرایطی که آرتتا به بسیاری از بازیکنان اصلی استراحت داده بود و همین نشان از توانایی بالای “توپچی‌ها” در این فصل دارد.

البته باید به این نکته اشاره کرد که یونایتد در وسط هفته بازی نداشت و شاگردان کاریک یک هفته کامل زمان داشتند تا خود را برای این بازی آماده کنند و  در ادامه فصل نیز می‌توانند در تقابل با تیم‌های بالانشین از این برتری بهره ببرند. آرسنال هنوز در چهار جبهه برای قهرمانی می‌جنگد و باید راهی پیدا کند تا با فشار بازی‌های فشرده‌ای که در پیش دارد، کنار بیاید.

ولی علت شکست مقابل یونایتد به موضوعی بیش از این که کدام تیم بیشتر استراحت کرده بود، برمی‌گردد. در هفته‌های اخیر، این حس به وجود آمده که انگار دو تیم آرسنال متفاوت وجود دارد: یک تیم با اعتماد به نفس و قدرتمند در لیگ قهرمانان و جام‌های حذفی و سایه‌ای کم‌رمق از همان تیم در لیگ برتر.

در دیدار مقابل لیورپول، ناتینگهام فارست و منچستریونایتد، آرسنال شبیه تیمی بود که زیر فشار انتظارات خم شده است. یونایتد در حالی به ورزشگاه امارات رفت که از پیروزی در شهرآورد منچستر سر از پا نمی‌شناخت، اما همچنان تیم ضعیف‌تر میدان محسوب می‌شد و همین باعث آزادی عمل در بازیکنان یونایتد شد. این طور به نظر می‌رسید که یونایتد در تقابل با تیمی که از شکست می‌ترسد، چیزی برای از دست دادن ندارد.

بعد از این دیدار، آرتتا به خبرنگاران گفت: به نظرم تبعیض قائل شدن بین تورنمنت‌ها کار سختی است. حداقل برای من که این طور است. نمی‌توان عملکرد فردی بازیکنان را از عملکرد جمعی تیم جدا کرد ولی این یک حقیقت است که ما در سه بازی اخیر در لیگ برتر به پیروزی نرسیده‌ایم و باید امتیاز بگیریم.

شاید الان خیلی‌ها به خاطر نیاورند، اما آرسنال بازی مقابل یونایتد را عالی شروع کرد و گل به خودی لیزاندرو مارتینز پاداشی برای تسلط کامل “توپچی‌ها” بر ۲۰ دقیقه اول بازی بود ولی به محض پیش افتادن آرسنال، اشتباهات فردی بازیکنان این تیم شروع شد و در نهایت به پاس فاجعه‌بار مارتین زوبیمندی و گل تساوی یونایتد انجامید.

آرسنال در نیمه دوم هم به سختی تنبیه شد و دو شوت فوق‌العاده از پاتریک دورگو و ماتیاس کونیا برد یونایتد را به دنبال داشت. تعویض‌های آرتتا، از جمله ۴ تعویض قبل از گذشت یک ساعت از بازی هم نتوانست ورق را به سود آرسنال برگرداند. یکی از تعویضی‌ها یعنی میکل مرینو گلزنی کرد تا بازی ۲-۲ شود، اما این تساوی تنها چند دقیقه دوام آورد.

گل مرینو هم از روی ضربه ایستگاهی به ثمر رسید. خطرسازی آرسنال روی ضربات شروع مجدد تحسین برانگیز و همچنین کاملا مورد نیاز است ولی در جریان بازی، خط حمله این تیم در گلزنی دچار مشکلاتی است که در میان تمام بازیکنان تهاجمی تیم آرتتا دیده می‌شود. در حال حاضر هیچ یک از مهاجمین آرسنال در شرایط ایده‌آل خود نیستند. حتی بازیکنانی نظیر بوکایو ساکا و مارتین اودگارد نیز که آرتتا بیشترین اعتماد را به آنها دارد این روز‌ها در برآورده کردن انتظارات ناکام بوده‌اند.

با این حال، این که بگوییم شانس قهرمانی آرسنال از بین رفته، مبالغه محسوب می‌شود، چرا که استون‌ویلا و منچسترسیتی هم در نتیجه‌گیری ثبات نداشته‌اند، اما روند نتایج اخیر آرسنال در لیگ برتر خدشه‌ای به سپر روحی و روانی این تیم وارد کرده است. ضمن این که تاریخ نشان داده پپ گواردیولا و منچسترسیتی در نیمه دوم فصل معمولا اوج می‌گیرند و این می‌تواند برای آرسنال خطرساز باشد.

احساس خطر را می‌شد از سکو‌های ورزشگاه امارات نیز احساس کرد، چرا که شادی و سر و صدای هواداران، بعد از شکست جای خود را به ناراحتی و اضطراب داد. ترکیب ترس و انتظارات بالا می‌تواند خطرناک باشد. هواداران سایر تیم‌ها معمولا با خوش‌بینی بیشتری نسبت به خود هواداران آرسنال به شانس قهرمانی این تیم نگاه می‌کنند. خاطره بد سه بار متوالی قرار گرفتن در جایگاه دوم جدول و از دست دادن برتری امتیازی و فرصت‌های خوب، به شدت روی تیم آرتتا سنگینی می‌کند.

شاید این بدترین زمان برای از دست دادن امتیاز برای تیم آرتتا بود و شاید هم اینجا دقیقا جایی است که آرسنال تیمش را به روز‌های خوب برمی‌گرداند و بر مشکلات چیره می‌شود. شاید این باخت تبدیل به نقطه عطف شود و از همین جا آرسنالی‌ها ترس عدم قهرمانی در پایان فصل را رها کنند و با تلاش مضاعف در بازی‌های خود به پیروزی برسند و جام قهرمانی را بالای سر ببرند.

اگر آرسنال در حد توانایی‌هایش بازی کند، به راحتی توانایی کسب عنوان قهرمانی را دارد. نباید از خاطر برد که شکست مقابل یونایتد، تازه سومین باخت این فصل شاگردان آرتتا بود و هیچ بحرانی به وجود نیامده است ولی می‌توان گفت که تیم آرتتا از لحاظ اعتماد به نفس قطعا در بحران قرار دارد و این در شرایطی است که هنوز در ماه ژانویه به سر می‌بریم. اگر آرسنال الان دچار بی‌ثباتی شود، در ماه مارس، آوریل و می‌که فشار‌ها به شدت زیاد می‌شود چه خواهد کرد؟

در فصول اخیر، آرسنال دلایل قابل قبولی برای ناکامی در کسب جام قهرمانی لیگ داشته است. مصدومیت‌ها، درخشش سیتی و … ولی این بار با ترکیبی با عمق عالی و بازیکنان بسیار خوب، هیچ بهانه‌ای وجود ندارد. اگر آرسنال در لیگ برتر قهرمان نشود، آرتتا و این تیم باید تنها خودشان را ملامت کنند.

مشکلات میکل آرتتا

اولیور یوو (اسکای)

آرسنال ۲۲ سال فاتح لیگ برتر نشده است. آیا اثرات این مسئله در حال نمایان شدن است؟ به نظر می‌رسد که فشار پایان دادن به انتظار طولانی برای قهرمانی در لیگ برتر حالا  خودش را نشان می‌دهد و شکست مقابل منچستریونایتد در ورزشگاه امارات یکی از این نشانه‌ها بود. این نتیجه زنگ‌های خطر را در آرسنال به صدا درآورده و حالا فاصله این تیم در صدر جدول با تیم دوم، بعد از سه بازی بدون برد از ۷ امتیاز به ۴ امتیاز کاهش پیدا کرده است ولی دلیل این لغزش در لیگ چیست؟ وب‌سایت اسکای اسپورت نگاهی به مشکلات “توپچی‌ها” در فصلی انداخته که قصد دارند بالاخره به عنوان قهرمانی برسند.

فشار بیش از حد؟

هواداران آرسنال باید امیدوار باشند که تیم‌شان در حال حاضر فشار زیادی را احساس نکند، چون اگر آرتتا و شاگردانش در ماه ژانویه زیر فشار قرار گرفته‌اند، در صورتی که در ماه آوریل و می‌در کورس قهرمانی باشند، چطور می‌خواهند فشار‌ها را مدیریت کنند؟ آرسنال در دیدار مقابل منچستریونایتد در حالی اولین شکست خانگی فصلش را تجربه کرد که اضطراب به وضوح در میان بازیکنان دیده می‌شد و همین امر پرسش‌هایی در مورد روحیه و طرز فکر آنها به وجود آورده است. البته شاید بعد از اتفاقاتی که در سه فصل اخیر برای آرسنال افتاده و از دست دادن صدرنشینی لیگ و دوم شدن در دو سال از سه سال اخیر، این اضطراب قابل درک باشد.

آرسنال بعد از نیم ساعت فوق‌العاده مقابل یونایتد، ناگهان از هم پاشید. این اتفاق در دیدار با لیورپول هم افتاده بود، اما شاگردان آرنه اشلوت در آن بازی در گلزنی ناکام بودند. در دیدار مقابل ناتینگهام فارست نیز این تنش‌ها وجود داشت  که باعث شد آرسنال شانس افزایش فاصله خود در صدر جدول به ۱۱ امتیاز را از دست بدهد و منچسترسیتی و استون‌ویلا در فاصله ۴ امتیازی این تیم قرار بگیرند.

در حال حاضر آرسنال در دو بازی از ۴ بازی اخیر خود اشتباهات منجر به گل حریف داشته و گابریل در بازی مقابل بورنموث و زوبیمندی در دیدار با یونایتد دچار این اشتباهات شدند. هفته‌های آینده به ما نشان خواهد داد که این وضعیت صرفا یک لغزش است یا موضوع نیاز به توجه بیشتری دارد.

آیا آرتتا و شاگردانش از اشتباهات خود در گذشته درس گرفته‌اند یا هنوز در وحشت و کابوس ناکامی‌های فصول قبل به سر می‌برند؟ این چیزی است که به زودی متوجه می‌شویم و عیار “توپچی‌ها” مشخص خواهد شد.

درست کردن خط حمله

گلزنی بازیکنان تهاجمی به وضوح به آرتتا کمک خواهد کرد تا اندکی از فشاری که در حال تجربه است، رها شود. این روز‌ها خط حمله آرسنال به شدت دچار مشکل است. مهاجمان کلیدی وظایف خود را به خوبی انجام نمی‌دهند و آرسنال اتکای بیش از حدی به ضربات شروع مجدد پیدا کرده است. آمار مهاجمان این تیم واقعا نگران‌کننده است. به طور مثال بوکایو ساکا در ۱۳ بازی اخیر در تمام تورنمنت‌ها گلی نزده و ویکتور گیوکرش در ۱۱ بازی اخیرش در لیگ برتر به جز از نقطه پنالتی، دروازه حریفان را باز نکرده است. گابریل مارتینلی در ۱۳ بازی اخیر خود در لیگ برتر در پیدا کردن دروازه حریفان ناکام بوده است، نونی مادوئکه در ۲۵ بازی اخیر خود در لیگ برتر گلی به ثمر نرسانده و لیاندرو تروسارد نیز در ۱۱ بازی اخیرش در تمامی تورنمنت‌ها تنها یک بار گلزنی کرده است.

به جز از روی ضربات ایستگاهی، هیچ کس دیگری به طور پیوسته برای آرسنال در لیگ گل نزده و همین باعث ایجاد مشکل در حملات تیم شده است. در حال حاضر در میان ۲۰ گلزن موفق لیگ برتر در فصل جاری حتی یک بازیکن آرسنال هم دیده نمی‌شود و این تیم سومین درصد پایین در گلزنی توسط مهاجمان در این رقابت‌ها را دارد.

این شرایط در تضادی شدید با شرایط آرسنال در لیگ قهرمانان است. “توپچی‌ها” در ۷ بازی در این تورنمنت ۱۸ گل به ثمر رسانده‌اند و توانسته‌اند به تیم‌های قدرتمندی نظیر بایرن مونیخ و اینتر سه گل و به اتلتیکومادرید ۴ گل بزنند. به همین خاطر این سوال به وجود می‌آید که چرا مهاجمان آرسنال در گلزنی در لیگ برتر ناکام هستند؟

گفته می‌شود حریفان آرسنال در لیگ قهرمانان بیشتر به این تیم حمله می‌کنند و در نتیجه بازیکنانی نظیر ساکا، اودگارد و تروسارد، فضای بیشتری در اختیار دارند، اما برخی می‌گویند مشکل در رویکرد آرتتا در مسابقات لیگ برتر است که ابتدا امنیت و گل نخوردن را مد نظر قرار می‌دهد. البته نمی‌توان گفت این رویکرد نتیجه‌ای نداشته، چرا که تیم آرتتا تا امروز در شرایطی خوب و در صدر جدول قرار دارد ولی این که او چگونه توازن درستی در خط حمله خود به وجود می‌آورد نیز نکته‌ای کلیدی خواهد بود.

مشکل اودگارد

در دیدار مقابل یونایتد و در بسیاری از مواقع، مارتین اودگارد که عاملی کلیدی در حملات آرسنال است، در بازی‌سازی ناکام می‌ماند. همین موضوع هم باعث شد آرتتا تنها بعد از ۶۲ دقیقه کاپیتان تیمش را از زمین بیرون بکشد. این  اتفاق در چند فصل اخیر حتی قابل تصور نیز به نظر نمی‌رسید، چرا که اودگارد همیشه موتور محرکه تیم آرتتا بود. با این حال، اودگارد که مقابل یونایتد تنها ۲۷ لمس توپ داشت، زمانی که تیمش بیش از هر وقت دیگری به او نیاز داشت، ناکام بود.

در گذشته‌ای نه چندان دور، هیچ تردیدی وجود نداشت که اودگارد یکی از بازیکنان همیشگی ترکیب اصلی تیم آرتتا است. آرتتا به بازیکن نروژی اطمینان دارد و از کنترلی که او در جریان بازی ایجاد می‌کند، لذت می‌برد. با این حال، آرتتا این روز‌ها گزینه دیگری به نام ابرچی ازه را در اختیار دارد.

اگر چه ازه هم در هفته‌های اخیر فرم ایده‌آلی نداشته، اما نمی‌توان انکار کرد که برخی از بهترین نمایش‌های تهاجمی آرسنال در بازی‌های اخیر زمانی بوده که ستاره سابق کریستال پالاس در پست شماره ۱۰ بازی کرده است. پیروزی مقابل اتلتیکو، بایرن و اینتر و در هم شکستن تاتنهام با ۴ گل در دربی شمال لندن همه در شرایطی به دست آمد که ازه سکان هدایت تیم در میانه زمین را در دست داشت.

اودگارد در فصول اخیر بازیکنی حیاتی برای آرتتا بوده ولی شاید زمانش رسیده باشد که این مربی رو به “ازه‌”ای بیاورد که کاملا غیرقابل پیش‌بینی است.

استفاده درست از ترکیب

عملکرد ضعیف آرسنال مقابل یونایتد، فرسنگ‌ها با نمایش عالی آنها در میلان فاصله داشت ولی آیا آرتتا برای این دو بازی از ترکیب درستی استفاده کرده بود؟

وقتی ترکیب تیم برای بازی وسط هفته اعلام شد، سوال‌های زیادی به وجود آمد، زیرا آرتتا تعدادی از بازیکنان اصلی خود را در این دیدار که اهمیت چندانی نداشت به میدان فرستاده بود. صعود آرسنال به مرحله حذفی لیگ قهرمانان حتی قبل از دیدار با اینتر هم قطعی شده بود. ساکا، تروسارد، زوبیمندی، تیمبر و سالیبا همگی در کنار نورگارد، مادوئکه، هاورتز، نوانری و… به میدان رفتند.

آرسنال تلاش زیادی برای افزایش عمق ترکیب خود کرده و کمتر کسی پیدا می‌شود که با این موضوع که صاحب بهترین ترکیب لیگ برتر در حال حاضر است، مخالفت کند. با این حال، اگر از این عمق ترکیب به درستی استفاده نشود، کاملا بی‌ارزش است.

همه چیز ” بد ” نیست

با وجود سر و صدا‌های منفی بعد از شکست مقابل منچستریونایتد، شاید خیلی‌ها به راحتی از یاد ببرند که آرسنال هنوز با ۴ امتیاز اختلاف در صدر جدول قرار دارد. آنها صدرنشین لیگ قهرمانان نیز هستند و با پیروزی در تمام مسابقات به دور حذفی صعود کرده‌اند. این تیم در دیدار برگشت نیمه‌نهایی کارابائو کاپ با یک گل برتری مقابل چلسی قرار می‌گیرد و در دور چهارم اف‌ای کاپ هم باید با ویگان بازی کند. آرسنال دقیقا در جایی است که می‌خواست باشد. آنها هنوز با قدرت در هر ۴ جبهه حضور دارند.

با وجود روند سه بازی بدون برد، “توپچی‌ها” هنوز هم شانس اول کسب قهرمانی لیگ بعد از ۲۲ سال هستند. بنا بر آمار ” اپتا “، شاگردان آرتتا ۷/۸۱ درصد شانس قهرمانی در مسابقات امسال را دارند و بعد از آنها استون‌ویلا با ۴/۹ درصد و سیتی با ۷/۸ درصد ایستاده است.

آرسنال مقابل لیورپول، ناتینگهام فارست یا منچستریونایتد، خود همیشگی‌اش نبود، اما الان زمان وحشت کردن نیست، چون سرنوشت همه چیز هنوز در دستان این تیم است. شکست دردناک در دیدار با منچستریونایتد، فرصتی برای به خود آمدن آرسنالی‌ها و نشان دادن این حقیقت است که آنها می‌توانند بالاخره به ناکامی ۲۲ ساله‌شان پایان دهند.

کاپیتان مارتین اودگارد از بازیکنان خواسته در کنار هم باشند و با توجه به بازی‌های نسبتا آسان‌تر پیش‌رو در لیگ، آرسنال شانس خوبی دارد تا امید‌های قهرمانی خود را یک بار دیگر زنده کند. با این حال، اگر فرم “توپچی ها” به سرعت به روز‌های خوب برنگردد، تردید‌هایی در مورد لیاقت آنها برای قهرمانی به وجود خواهد آمد و فشار روی آرتتا و شاگردانش بیشتر از پیش خواهد شد.

*آرمین زمانی