باید به سولسشر زمان بیشتری داده می‌شد

کیهان ورزشی- 

حتی حالا و در ۳۷ سالگی هم نمانیا ماتیچ هنوز به دنبال مسابقات فوتبال است. بعد از گذر از ۱۵۰ بازی برای هر دو تیم چلسی و منچستریونایتد و فتح دو لیگ برتر در این مسیر، بازیکن صربستانی، انگلیس را در سال ۲۰۲۲ به مقصد رم ترک کرد و بعد از آن به مدت دو فصل با تیم‌های رن و لیون در لیگ فرانسه بود تا این که لیون مجبور به فروش ستاره‌هایش شد تا قوانین مالی را رعایت کند و به دسته پایین‌تر نرود. همین باعث شد تا ماتیچ یک بار دیگر و این بار با تیم تازه صعود کرده ساسولو به لیگ ایتالیا برگردد. این تیم شروع خوبی در فصل جاری سری آ داشته و در میانه جدول جا گرفته است. حالا نزدیک به دو دهه از شروع حرفه‌ای فوتبال ماتیچ می‌گذرد و در این میان اتفاق‌های زیادی برای او افتاده و این بازیکن در این مصاحبه به چند سوال پاسخ داده است.

* بزرگ شدن در صربستان و بازی در یک تیم روستایی که مربی آن پدرتان بود، چه حسی داشت؟

فوق‌العاده. کودکی زیبایی داشتم. وقتی در روستایی کوچک رشد می‌کنید، تنها کاری که می‌توانید انجام دهید، ورزش است. فوتبال، بسکتبال و والیبال. در آن زمان شبکه‌های اجتماعی وجود نداشت و از زندگی‌مان لذت می‌بردیم. وقتی کودکی‌ام را با کودکان امروزی مقایسه می‌کنم، به نظرم از آنها خوشحال‌تر بودم. اطلاعات کمتری سر راه مان قرار می‌گرفت و تنها مشکلم پدرم بود که مربی تیم هم محسوب می‌شد. هیچ وقت از بازی‌های من راضی نبود. شوخی می‌کنم. همیشه در مصاحبه‌ها می‌گویم که او آدم بدی است و او می‌گوید بس کن! نمی‌خواهم نامم در رسانه‌ها برده شود!

* در تیم‌های پایه ستاره سرخ بلگراد و همچنین پارتیزان بلگراد بازی کردید. بازی برای این دو باشگاه چطور بود و چرا در هیچ یک از این دو تیم نماندید؟

روستا را ترک کردم و به آکادمی فوتبال اوبرنواک رفتم. تیم خوبی داشتیم. پارتیزان و ستاره سرخ مرا می‌خواستند. وقتی بچه بودم، از ستاره سرخ طرفداری می‌کردم و به همین خاطر به این تیم رفتم و چهار سال و نیم آنجا بودم. بعد به من گفتند که برای تیم‌شان به قدر کافی خوب نیستم و باید آنجا را ترک کنم. وقتی تیم پارتیزان متوجه شد که ستاره سرخ را ترک کرده‌ام، مرا دعوت کرد و به همین خاطر به آنجا رفتم و یک سال ماندم. بعد از مدتی تیم پارتیزان به من گفت که به قدر کافی خوب نیستم و به همین خاطر به روستا برگشتم. تمام باشگاه‌های صربستان به من گفتند که خوب نیستم و به همین خاطر وقتی ۱۷ ساله بودم، شروع به بازی برای تیم کولوبارا در دسته سه کردم. با بزرگسالان به میدان می‌رفتم که تجربه خوبی بود و در عین حال در کنار پدرم کار می‌کردم که آن هم تجربه خوبی بود.

* در دوران حضورتان در اسلواکی تابعیت این کشور را دریافت کردید و می‌خواستید برای تیم این کشور بازی کنید. چرا تصمیم‌تان عوض شد؟

چند بازی برای تیم کوشیس انجام دادم و سپس مربی از من پرسید که دوست دارم برای اسلواکی بازی کنم. پرسیدم چطور ممکن است و گفتند اگر بخواهی می‌توانیم برایت گذرنامه بگیریم و من هم قبول کردم، چون در صربستان به تیم ملی فراخوانده نشده بودم و اصلا مرا نمی‌شناختند. چند هفته بعد، گذرنامه گرفتم و قرار بود اولین بازی مقابل تیم زیر ۲۱ سال فرانسه را انجام دهم. فدراسیون اسلواکی مدارک مرا به یوفا فرستاد، اما جواب گرفت که نمی‌توانم برای این تیم بازی کنم، چون باید دست کم ۵ سال اقامت آن کشور را داشته باشم. هنوز هم گذرنامه اسلواکیایی دارم! ۶ ماه بعد به تیم زیر ۲۱ سال صربستان دعوت شدم و بعد از آن هم به چلسی پیوستم.

* انتقال‌تان به چلسی چطور اتفاق افتاد؟

بعد از یورو زیر ۲۱ ساله‌ها به این تیم پیوستم. درست وقتی که انگشت پایم در دیدار مقابل ایتالیا شکست. خوش‌شانس بودم که کارلو آنچلوتی آن بازی را دیده بود و مرا به چلسی برد. ۶ ماه قبل از آن، باشگاهم مرا به میدلزبرو فرستاده بود. گفتند ۱۰ روز باید تست بدهی ولی من نمی‌خواستم تست بدهم، چون بازیکن لیگ برتری اسلواکی بودم. آنها فشار آوردند و من جواب منفی دادم، اما با این حال مرا به آنجا فرستادند تا شرایط را ببینم و شاید فرصت بازی در لیگ برتر را پیدا کنم. در حالی به انگلیس رفتم که فقط کلمه تاکسی را به انگلیسی بلد بودم. در نهایت، به این باشگاه نرفتم و به جایش به چلسی پیوستم.

* در اولین مقطع حضورتان در چلسی تنها سه بازی انجام دادید ولی در یکی از بازی‌ها به جای میشائیل بالاک به میدان آمدید، آن هم در روزی که تیم قهرمان شد. آیا مدال قهرمانی گرفتید؟

نه. به قدر کافی بازی نکرده بودم، اما باز هم تجربه خوبی بود. در کنار بازیکنان خوبی تمرین کردم و البته اندکی بدشانس بودم، چون وقتی به چلسی آمدم که سه ماه مصدوم بودم. چلسی تیم خوبی داشت و باید به سطح بازیکنانی نظیر بالاک، تری، اسین و لمپارد می‌رسیدم.

* وقتی چلسی در سال ۲۰۱۱ شما را در ازای تبادل با دیوید لوئیز به بنفیکا فروخت، چه حسی داشتید؟

در ابتدا به طور قرضی به ویتسه پیوستم که برایم خوب بود و در تمام بازی‌ها به میدان رفتم. سپس به بنفیکا ملحق شدم و خوشحال بودم، چون فرصتی پیش آمد تا پیشرفت کنم. تجربه خوبی  بود و چیز‌های زیادی یاد گرفتم. بنفیکا مرا تبدیل به بازیکنی کرد که امروز هستم.

* مربی بنفیکا بود که شما را از هافبک تهاجمی به پست هافبک دفاعی برد…

مربی گفت اگر می‌خواهی در پست خودت بازی کنی، باید به تیم‌های میانه جدولی در لیگ بروی و من پیش خودم فکر کردم که پس چرا مرا جذب کرده‌اند ولی او گفت که اگر به حرف من گوش کنی و به پست بازیکن شماره ۶ بروی، تبدیل به یکی از بهترین هافبک‌های دفاعی جهان خواهی شد. در آغاز مربی به من خیلی سخت می‌گرفت، اما می‌دانستم  مرا دوست دارد و چیزی در من دیده است، چون استعدادش را داشتم.

* در بنفیکا با روبن آموریم بازی کردید. انتظار داشتید که او روزی مربی شود؟

روبن بازیکن بااستعدادی بود. فوتبال را به خوبی درک می‌کرد. زیاد با او حرف می‌زدم، چون یکی از معدود بازیکنانی بود که انگلیسی می‌دانست. به من کمک کرد در پرتغال جا بیفتم. روبن انسان فوق‌العاده‌ای است ولی بدشانسی آورد و مصدوم شد و نمی‌توانست همیشه بازی کند. اگر مصدومیت نبود، می‌توانست شاید در لیگ برتر بازی کند.

*در سال ۲۰۱۳ در جایزه پوشکاش بعد از گل معروف زلاتان به انگلیس، به خاطر گل‌تان به پورتو دوم شدید. به نظرتان نباید برنده می‌شدید؟

گل من بهتر بود! زلاتان شانس آورد. ضمن این که او در یک دیدار دوستانه گل زد و من در بزرگترین شهرآورد پرتغال.

* در سال ۲۰۱۴ و دومین مقطع ژوزه مورینیو به چلسی برگشتید. چطور این اتفاق افتاد؟

مدیر برنامه‌هایم با چند باشگاه در انگلیس و فرانسه حرف زده بود. چلسی در برنامه‌هایم نبود، چون صحبتی نشده بود، اما اندکی بعد مدیر برنامه‌هایم گفت که ژوزه مورینیو می‌خواهد به چلسی برگردم و بازی‌های مرا در بنفیکا دنبال کرده است. او گفت که تبدیل به بازیکن مهمی برای تیم خواهم شد و باشگاه چلسی و کارکنانش را می‌شناختم. انتخاب درستی کردم.

* در چلسی، منچستریونایتد و رم با ژوزه مورینیو همکاری کردید. چه چیزی باعث می‌شد رابطه‌تان خاص باشد؟

او چند بار از دست من ناراحت شد ولی رابطه خوبی داشتیم. طوری با او حرف می‌زنم که با پدرم حرف می‌زنم. او از بازیکنان بالغ خوشش می‌آید، بازیکنانی که توانایی شنیدن انتقاد را دارند. کار با او همیشه هم آسان نبود. تمام تلاشم را می‌کردم، اما ناگهان می‌گفت امروز خیلی بد بازی کردی. با این حال، از عمق وجودم می‌دانستم که مرا دوست دارد. او لیگ برتر را تغییر داد و باعث شد فوتبال جذاب‌تر شود.

* حضور در آن بازی معروف که استیون جرارد لیز خود و لیورپول قهرمانی را از دست داد، چه حسی داشت؟

پسرم اخیرا از من پرسید که بابا، جرارد چطور بود. گفتم او در کنار یحیی توره یکی از بازیکنانی بود که بازی کردن جلویش خیلی سخت است. هر دو بازیکنانی فوق‌العاده بودند. از من پرسید که آیا لیز خوردنش را دیده‌ام و گفتم که من آنجا بودم و اولین نفر بعد از گلزنی دمبا با بودم که برای خوشحالی بعد از گل به سمت این مهاجم رفتم. خوشحال شدم که آن بازی را بردیم، اما اندکی برای جرارد ناراحت شدم. لیاقت این را داشت که دست کم یک بار قهرمانی در لیگ برتر را تجربه کند. او می‌توانست به باشگاهی دیگر برود و ۵ قهرمانی بیاورد، چون کیفیتش را داشت.

* بازی در کنار محمد صلاح وقتی در چلسی حضور داشت، چطور بود؟

پاس اولین گل لیگ برتری‌اش را من دادم. رابطه خوبی داشتیم. صلاح با استعداد بود ولی هنوز جوان بود و در پستش بازیکنانی مثل ویلیان و هازارد را داشتیم و فرصت چندانی به او نمی‌رسید. او باید مثل من صبر می‌کرد.

* چرا چلسی در فصل ۲۰۱۵-۲۰۱۴ اینقدر خوب بود و لیگ را به راحتی با مورینیو برد؟

سازمان‌دهی باشگاه خوب بود. همه چیز آماده بود تا عملکرد خوبی داشته باشیم و فقط به نتیجه‌گیری فکر کنیم. بازیکنانی داشتیم که حاضر بودند به خاطر باشگاه فداکاری کنند. از نظر ذهنی آماده رقابت بودیم.

* کی فهمیدید که در فصل ۲۰۱۶-۲۰۱۵ نمی‌توانید از عنوان قهرمانی‌تان دفاع کنید؟

به خاطر تلاش بیشتر، انرژی زیادی مصرف می‌کنید. سه یا چهار بازی قبل از پایان فصل پیش، قهرمانی را قطعی کرده بودیم. از آن موقع به بعد به طور غیررسمی در تعطیلات بودیم. بعد هم ۳۵ یا ۴۰ روز تعطیلات داشتیم. برخی از بازیکنان با اضافه وزن برگشتند. وقتی آنها را دیدم فهمیدم به دردسر افتاده‌ایم. وقتی لیگ را خوب شروع نکنید، شکست دادن هر تیمی سخت می‌شود. مورینیو را برکنار کردند و از دیدن رفتنش خوشحال نبودیم ولی فصل بعد آنتونیو کونته آمد و دوباره قهرمان شدیم.

* بازی در کنار کانته در خط هافبک تیم کونته چطور بود؟

شروع بدی با کونته داشتیم و در ۶ یا ۷ آرایش مختلف به میدان رفتیم. وقتی رو به سیستم ۲-۵-۳ آوردیم، همه چیز درست شد و دلیلش این بود که دو هافبک دفاعی یعنی من و کانته را داشتیم. او راست را پوشش می‌داد و من سمت چپ را. جلوی ما هم بازیکنانی جادویی مثل فابرگاس، هازارد، پدرو و ویلیان بودند. دیه‌گو کاستا در نوک خط حمله بود و میچی باتشوایی را هم داشتیم. در دفاع هم بازیکنان خوبی نظیر لوئیز، آزپلیکوئتا، آلونسو و موزس بودند. در ۱۳ بازی پیاپی در لیگ برنده شدیم و به نظرم توقف ناپذیر بودیم.

*ژوزه مورینیو چطور توانست شما را قانع کند که چلسی را ترک کنید و با او به منچستریونایتد بروید؟

ژوزه گفت که مرا در منچستریونایتد می‌خواهد و من هم نیاز به تغییر و تجربه‌ای جدید داشتم. چلسی فکر می‌کرد که در پست من نیاز به بازیکنی جدید دارد. این را به من نگفتند، اما حس می‌کردم. احساس می‌کردم یونایتد باشگاه بزرگی است و باید بازی در این تیم را در کارنامه‌ام داشته باشم. به بازی برای آنها افتخار می‌کردم و حتی امروز هم فکر می‌کنم تصمیم درستی گرفتم. برای من، یونایتد و رئال مادرید از قدیم دو باشگاه بسیار بزرگ بوده‌اند.

* با توجه به این که سابقه بازی در چلسی را هم داشتید، تفاوت یونایتد و چلسی در چه بود؟

در حالی به یونایتد رفتم که تازه قهرمان شده بودم و انگیزه زیادی داشتم تا در این تیم هم قهرمان شوم. وقتی تیم را دیدم، مطمئن بودم که برای قهرمانی تلاش خواهیم کرد ولی منچسترسیتی قهرمان شد و ما دوم شدیم. عملکرد خوبی داشتم. بر این باور بودم که در فصل دومم در یونایتد هم می‌توانیم برای قهرمانی بجنگیم، اما به نظرم باشگاه به فکر مسائل تجاری بود. نمی‌خواهم از یونایتد انتقاد کنم، چون احترام زیادی برای این باشگاه قائلم، اما امیدوارم الان شرایط فرق کرده باشد.

* مورینیو گفته که دوم شدن با یونایتد یکی از بزرگترین دستاوردهایش است. با او موافقید؟

درک می‌کنم که چرا چنین حرفی زده است. می‌خواستم در یونایتد قهرمان شوم و به نظرم می‌توانستیم کار‌های بیشتری بکنیم. دومی بد نبود ولی باید قهرمان می‌شدیم. یونایتد باید مسائل تجاری را کنار بگذارد و دوباره یک باشگاه فوتبال شود.

* چرا آخرین ماه‌های ژوزه مورینیو در منچستریونایتد اینقدر بد پیش رفت؟

این سوال خود او و مدیران و مالک باشگاه هم بود. همیشه سعی می‌کنم یک بازیکن حرفه‌ای باشم و تمام تلاشم را برای تیم بکنم و کمک‌حال مربی باشم. وقتی ژوزه اخراج شد، حس مسئولیت می‌کردم، اما می‌دیدم که رسانه‌ها چه حمله‌هایی به او می‌کنند. می‌گفتند منفی‌نگر است و شاید اگر مثبت‌نگر بود چند سال بیشتر در باشگاه می‌ماند ولی ژوزه نمی‌توانست قبول کند که تیمش در کورس قهرمانی نیست.

* چرا سولسشر بعد از روی کار آمدنش موفق شد؟

 با او در لیگ، دوم و سوم شدیم. این جو در تیم وجود داشت که بابت دومی خوشحال نبودیم، اما با توجه به نتایج فعلی تیم، کار ما فوق‌العاده بود. به نظرم باید به سولسشر زمان بیشتری داده می‌شد. او با کادر فنی‌اش یونایتد را به روز‌های خوبش برمی‌گرداند. در نهایت، سولسشر را به خاطر چند نتیجه آخرش اخراج کردند، اما او مربی فوق‌العاده‌ای بود که تناسب خوبی با باشگاه داشت. اولین انتخاب او برای خط هافبک نبودم و وقتی بازی نمی‌کنم مربی را دوست ندارم ولی اوله اولین مربی بود که به خاطر بازی نکردن با او به مشکل نخوردم. او باشگاه را می‌شناخت و هواداران دوستش داشتند.

*چقدر از این که در ۵ سال حضورتان در یونایتد به هیچ جامی نرسیدید، ناراحتید؟

رویایم قهرمانی لیگ با یونایتد بود، اما این اتفاق نیفتاد. نزدیک‌ترین شرایط ما برای قهرمانی، فینال لیگ اروپا مقابل ویارئال و فینال اف‌ای کاپ در برابر چلسی بود ولی این مسائل نظرم در مورد منچستریونایتد را تغییر نمی‌دهد. به دورانی که در این باشگاه بودم، افتخار می‌کنم.

* نظرتان در مورد بازگشت کریستیانو رونالدو به منچستریونایتد چه بود؟

خوشحال بودم که در یک رختکن کنار او هستم و با وی بازی می‌کنم و می‌توانم هر روز چیز‌های جدیدی یاد بگیرم. می‌دیدم که بازیکنان جوان سعی می‌کنند همیشه توپ را به او برسانند. رونالدو فردی فوق‌العاده است و هیچوقت نمی‌خواهد به چیز‌های منفی فکر کند و احتمالا به همین خاطر هم در دوران حرفه‌ای خود به دستاورد‌های زیادی رسیده است. وقتی آمد، در روز‌های اوجش نبود، اما افتخار می‌کنم که کنارش بازی کرده‌ام.

* دوران‌تان در رم چطور بود و چقدر بابت شکست در فینال لیگ اروپا مقابل سویا ناراحت شدید؟

فصل خوبی در رم داشتم. رسیدن به فینال اروپایی همیشه خوب است. باز هم در ضربات پنالتی شکست خوردیم ولی این هم بخشی از فوتبال است. ورزش همین است.

* چرا از رم جدا شدید؟ اولین باری بود که باشگاهی را ترک می‌کردید که مورینیو مربی آن بود.
‌
می‌ترسیدم اخراج شود و بگوید تقصیر من بوده است! شوخی می‌کنم. وقتی به رم رفتم، به من گفتند اگر همه چیز خوب پیش برود، در مورد قرارداد جدید صحبت می‌کنیم. به نظرم که خوب بازی کردم، اما در نهایت مذاکره‌ای انجام نشد و ناراحت شدم. در نهایت به آنها گفتم که تا آخر فصل همه تلاشم را می‌کنم ولی بعد جدا می‌شوم. در پایان فصل هم وسایلم را برداشتم و گفتم که باید بروم.

* چطور شد که به ساسولو رفتید؟ به مشکلات لیون مربوط بود؟

یک سال و نیم در لیون بودم که فوق‌العاده بود. وقتی به این تیم آمدم که از قعر جدول سه پله فاصله داشتند و ناگهان به خوبی جنگیدیم و بالا آمدیم. ششم شدیم و به لیگ اروپا رسیدیم. فصل پیش هم ششم شدیم، اما می‌دانستیم که باشگاه مشکلاتی دارد و ممکن است تیم سقوط کند. از داخل باشگاه به من گفته شد که باید با تعدادی از بازیکنان باتجربه‌تر که دستمزد بیشتری می‌گیرند، قطع همکاری شود. آنها رفتار خوبی با من داشتند، توافق کردیم و جدا شدم. خاطرات خوبی از دوران حضورم در لیون دارم.

* تا کی بازی خواهید کرد و آیا ممکن است مربی شوید؟

شاید روزی مربی شوم. مربیان برجسته‌ای در دوران بازی‌ام داشته‌ام و چیز‌های زیادی از آنها یاد گرفته‌ام. تجربه حضور در کشور‌های مختلف هم به من کمک می‌کند. شخصیت‌های زیادی از جا‌های مختلف دنیا دیده‌ام و این می‌تواند به تیم‌هایی که در آینده مربیگری می‌کنم، کمک کند ولی در حال حاضر هنوز به عنوان بازیکن حس خوبی دارم و فکر نمی‌کنم تا چند سال آینده دست از بازی کردن بردارم.

*آرمین زمانی